The Puppet
If for a moment God would forget that I am a rag doll and give me a scrap of life, possibly I would not say everything that I think, but I would definitely think everything that I say.
I would value things not for how much they are worth but rather for what they mean.
I would sleep little, dream more. I know that for each minute that we close our eyes we lose sixty seconds of light.
I would walk when the others loiter; I would awaken when the others sleep.
I would listen when the others speak, and how I would enjoy a good chocolate ice cream.
If God would bestow on me a scrap of life, I would dress simply, I would throw myself flat under the sun, exposing not only my body but also my soul.
My God, if I had a heart, I would write my hatred on ice and wait for the sun to come out. With a dream of Van Gogh I would paint on the stars a poem by Benedetti, and a song by Serrat would be my serenade to the moon.
With my tears I would water the roses, to feel the pain of their thorns and the incarnated kiss of their petals...My God, if I only had a scrap of life...
I wouldn't let a single day go by without saying to people I love, that I love them.
I would convince each woman or man that they are my favourites and I would live in love with love.
I would prove to the men how mistaken they are in thinking that they no longer fall in love when they grow old--not knowing that they grow old when they stop falling in love. To a child I would give wings, but I would let him learn how to fly by himself. To the old I would teach that death comes not with old age but with forgetting. I have learned so much from you men....
I have learned that everybody wants to live at the top of the mountain without realizing that true happiness lies in the way we climb the slope.
I have learned that when a newborn first squeezes his father's finger in his tiny fist, he has caught him forever.
I have learned that a man only has the right to look down on another man when it is to help him to stand up. I have learned so many things from you, but in the end most of it will be no use because when they put me inside that suitcase, unfortunately I will be dying.
ქართულად
გაბრიელ გარსია მარკესმა ეს წერილი 1999 წელს დაწერა. ეს იყო დრო, როდესაც მისი ჯანმრთელობა პროგრესულად უარესდებოდა. ისმოდა ჭორ-მართალი რომ მარკესს კიბო აქვს.
ამ წერრილმა ჩვენემდე ალბათ ერთ წელიწადში მოაღწია. გაზეთში წავიკითხე. პირველი რაც მომინდა, ეს წერილი ამომეჭრა და ლამინირება გამეკეთებინა, რათა არ დამკარგვოდა და ხშირად წამეკითხა. გაზეთი სხვისი იყო, ჩემი ცხოვრება კი მოვალეობებს ჯაჭვში ჩართული და ეს გამზრახვა ვერ განვახორციელე.
მაშინ ვიცოდი, რომ მარკესი კიბოთი კვდება და ეს ბრძნული სიტყვები დამრჩენებს დაგიტოვა სახელმძღვანელოდ.
არადა ღმერთმა კარგად ამყოფოს და, დღეს ცოცხალიცაა და Aშემოქმედებითად აქტიურიც.
11 წელია გასული.
მას შემდეგ ბევრი ცნობილი ადამიანის განსაცდელად იქცა კიბო, და თითქმის ყველამ სასწაულებრივ გამარჯვებას მიაღწია:
ფრანსუა მიტერანი, ლენს არმსტრონგი, შონეიდ ო კონორი, კაილი მინოუგი, აგერ ჩვენს გვერდზე 20 წელი ებრძოდა კიბოს ვახუშტი კოტეტიშვილი და ჯერ კიდევ ებრძვის ჭაბუა ამირეჯიბი.
ნიკო გომელაურის კიბოს შესახებ იმედიანი პროგნოზები შევიქმენი, ახალგაზრდაა, მკურნალობს, ისიც გააჯანჯლებს ამ ბრძოლას ათწლეულები მეთქი.
გუშინ კონცერტზე ვერ გამოვიდა, ცუდად არისო გამოუცხადებიათ.
მოკვდა.
კიბო მოერია, ჩემი პროგნოზი არ გამართლდა.
მადლობა მარკესს, რომ ვიცი, რომ ნიკო გომელაურმა მისი წერილი წაიკითხა და გამოიყენა.
მადლობა ნიკო გომელაურს კარგი ლექსებისთვის, როლებისთვის და ... ბრძოლოსთვის.
სიცოცხლისთვის, კვალისთვის ბრძოლის ისტორიისთვის, რომელიც დარჩა.
დარჩა კვალიც და დარჩა ბრძოლის ამბავიც.
p.s. ნეტავ თუ იფიქრებდა რომ დიდუბის პანთეონში მოუნახავდნენ ადგილს. ალბათ ვერც წარმოედგინა. რომელიღაცა შოუში თავისი წარსული ნარკომანობის შესახებ რომ მოყვა, ალბათ არ წარმოედგინა რომ პანთეონი ეკუთვნოდა.
>
Tuesday, April 13, 2010
გაბრიელ გარსია მარკესი ნიკო გომელაურს
Posted by
cartwheel
at
2:16 PM
7
comments
Labels: ადამიანები, მადლობა
საკურას მებაღე
Cherry blossom festivals
Japan celebrates the entire season of the cherry blossoms. All over Japan festivals are held and include food and at night beautiful lanterns. An interesting fact concerning cherry blossoms:
According to a study, plants in urban areas have plants that bloom are blooming faster. From evidence at a cherry arboretum at Mt. Takao, early flowering of the cherry blossoms is happening due to the larger response to temperature variation (Primack, Higuchi, & Miller-Rushing, 2009).
Some locations of cherry blossom festivals include:
Yaedake Cherry Blossom Festival in Okinawa. This festival takes place from late January – mid February
Matsuyama Shiroyama Koen Cherry Blossom Festival in Matsuyama-city, Ehime. This festival takes place early April.
Matsue Jozan Koen Festival in Matsue-city, Shimane. This festival has a feature of illuminating the cherry blossom trees at night. This festival takes place late March-early April.
Tsuyama Kakuzan Koen Cherry Blossom Festival in Tsuyama-city, Okayama. Japanese tea ceremonies and music performers are held at these festivals. This festival is held early-mid April.
Takato Joshi Koen Cherry Blossom Festival in Takato-machi Ina-city, Nagano prefecture. The trees in this region have pink blossoms. This festival is held early April.
Takada Koen Cherry Blossom Festival in Joetsu-city, Niigata prefecture. This festival is held early-mid April.
Kitakami Tenshochi Cherry Blossom Festival in Kitakami-city, Iwate. This festival is held mid April-early May.
Hirosaki Cherry Blossom Festival held in Hirosaki Koen Hirosaki-city, Aomori prefecture. This festival is held late April-early May (Mishima, Cherry Blossom Festivals 2010).
ალუბლის აყავაების დღის ფესტივალი იაპონური ტრადიციული დღესასწაულია.
მას კონკრეტული განსაზღვრული თარიღი არ აქვს. ის აპრილის დასაწყისში იმართება იაპონიაში, ოკინავას ალუბლის ბაღებში იმ დღეს, როდესაც იქ ალუბალი პირველად აყავდება.
ზუსტ თარიღს მებაღე წინასწარ ამბობს. მებაღემ თავისი გუნმანით, გამოცდილებით, ამინდის პროგნოზისა და კვირტების სიყოჩაღის გათვალისწინებით წინასწარ უნდა დაასახელოს თარიღი, როდესაც ალუბლები აყავავდება. იმ დღეს ათიათასობით იაპონელი მოწყდება თავის რუტინულ რაციონალურ-ტექნოკრატიულ-დისციპლინირებულ ცხოვრებას და დღეს ალუბლის ბაღში გაატარებს.
შარშანწინ მებაღის დაძახილზე ლუბლის ბაღში ტრადიციისამებრ მისულ ათიათას იაპონელს ა აყვავებული ბაღი არ დახვდათ. მებაღემ ვერ გამოიცნო ხეების გაყვავების თარიღი. ხეები 3-4 დღის შემდეგ გაყვავდა. მაგრამ მათ გაყვავებას მებაღე ვეღარ მოესწრო. მან თავისი შეცდომის სასჯელად თავი მოიკლა.
ეს კი ალუბლის ფესტივალია ამერიკაში, ჯეფერსონის მემორიალთან (თომას ჯეფერსონი 1743 წელს დღეის სწორს დაიბადა). იაპონური დღესასწაულის გაამერიკულებას საფუძველი 1912 წლიდან ჩაეყარა, როდესაც იაპონელებმა
(Yukio_Ozaki) ამერიკას საკურას ნერგები აჩუქეს.


Posted by
cartwheel
at
11:40 AM
2
comments
Labels: ვინიგრეტი
Monday, April 12, 2010
ჰერბი ჰენკოკი,მონსერატ კაბალიე,გაი ბერიმენი
დღს ჰერბი ჰენკოკი 70 წლის გახდა.
მონსერატ კაბალიესაც გაბადების დღე აქვს.
და ქოლდფლეის ბასისტ
გაი ბერიმენსაც
Posted by
cartwheel
at
12:49 PM
1 comments
Labels: მუსიკა
Friday, April 9, 2010
1731 წელს, 9 აპრილს

1731 წელს, 9 აპრილს ბრიტანული ფლოტის შეპყრობილ სკიპერ რობერტ ჯენკინსს ესპანეთის არმადის სასაზღვრო ხომალდის ეკიპაჟმა ყური მოაჭრა. 1738 წელს ჯენკინსმა წარადგინა თავისი ყური ბრიტანელთა პოლიტ ელიტის შეხვედრაზე. გადაწყდა ომით დაებრუნებინათ შელახული ღირსება.
გაჩაღდა ბრიტანეთ-ესპანეთის მორიგი ომი, რომელიც ისტორიაში ჯენკინსის ყურის ომის სახელითაა შესული.
Who cut off Robert Jenkins' ear, precipitating the War of Jenkins' Ear?
Robert Jenkins, skipper of the British ship Rebecca, claimed that Spanish coast guards cut off his ear during a skirmish on this date in 1731. In a meeting before the House of Commons in 1738, Jenkins was said to have showed off his preserved severed ear, inciting growing hostility between Britain and Spain over Spain's brutal attempts to stop Britain from illicit trading in the Spanish Caribbean. Prime minister Robert Walpole reluctantly declared war on Spain. It was called the War of Jenkins' Ear.
Posted by
cartwheel
at
3:37 PM
0
comments
Labels: ვინიგრეტი
Thursday, April 8, 2010
გმირები წაგებული ქვეყნიდან
ომი დღეს?
აქვს თუ არა ნაპოვნი ცივილიზაციას ალტერნატივა?
დეკლარირება-დემონსტრირების დონეზე ომი ბნელი ისტორიის გადმონაშთია და თანამედროვე მსოფლიოში არ უნდა ხდებოდეს.
გულში რას ფიქრობენ?
რა შემთხვევაში არის დაშვებული ომში ჩართვა?
რა შემთხვევაში შეიძლება არ იომო?
რა შემთხვევაში ხარ იძულებული იომო?
ეს შეკითხვები ყველა ღირსეული ქვეყნის წინაშე დგას.
ისინი გაცილებით მეტს ფიქრობენ ომზე, ზრუნავენ მომავალ შესაძლო ომზე, ხარჯავენ უზარმაზარ ბიუჯეტს სამხედრო წარმოებაზე, შეიარაღებასა და პირად შემაგდენლობაზე.
ეს დღეს ხდება, ხვალაც მოხდება. ღირსეულ ქვეყნებს თავგანწირული ადამიანები ეყოლებათ.













ვინ მოგვატყუა რომ ჩვენ დაულაგებლებსა და ჯერ ნახევრად დაბადებულებს უომრად გვეკუთვნის ის რასაც დალაგებულ, ავტორიტეტიან კულტურებს უომრად არ აძლევენ?
გუშინ ჩვენი ბიჭები ავღანეთში წავიდნენ.
ღმერთმა ყველა მშვიდობით დააბრუნოს. ისინი სასიკვდილო რისკზე მიდიან, მათგან თუნდაც ერთერთის სიცოცხლე უფრო მეტი ღირს საქართველოსთვის, ვიდრე ჩემს ახლომახლო 1992 წელს გუმისთა-ახალშენის ნაპირზე დახოცილი 28 ქართველისა, რომელთაც 29-ე მე, სრულიად შემთხვევით არ მივემატე.

Posted by
cartwheel
at
1:36 PM
2
comments
Labels: ანალოგია, მადლობა, სადღეგრძელო, ხალხი
Wednesday, April 7, 2010
Billie Holiday

დღეის სწორს, 95 წლის წინ მერილენდში დაიბადა ბილი ჰოლიდეი. ოდენ 44 წელი იცოცხლა. ცოტაა თურმე (მე 43-ის ვარ).
გისურვებთ იმდენი დრო გქონდეთ საკუთარი თავისთვის, რომ ეს მომღერალი ერთხელაც დაამუღამოთ.
მაგარია.
Posted by
cartwheel
at
5:47 PM
3
comments
Labels: ადამიანები, მუსიკა
