Monday, January 18, 2010

მარო ბაბო


ეს წერილი თუ ვედრება-წერილი ბებიაჩემმა (ბაბომ და არა ბებიამ, ბებია მეორე მყავდა) თურმე 1941 წელს დაწერა, როცა შვილი ყივანახველით ავად ჰყავდა, ქმარი კი (საშა ბაბუ) ომში ახალი გაწვეული (ფრონტზე არ გაუწვევიათ, ლენინაკანში წაიყვანეს ოფიცრად როგორც სამხრეთ საზღვარზე შეღავათი სკოლის დირექტორთათვის.
იმ ხალხთაგან კი, ვისაც ბაბო ღმერთს ავედრებს, დღეს მხოლოდ ჩემი დეიდაღა არის ცოცხალი.
მან აღმოაჩინა ეს წერილი შარშან, 2009 წელს, და გაიხსენა, რომ დედამისი ხშირად ჩაიხედავდა ამ ქაღალდში და ბუტბუტებდა თავისთვის.

ბაბოს ზრუნვას დღეს მე ვღებულობ და ჩემი შვილები.
მადლობა მას.
აცხონოს უფალმა მისი შენავედრი ხალხი იმქვეყნად.
თუ გაგიჭირდეს ჩემი ღმერთი ახსენეო, მეუბნებოდა ხშირად. მატყობდა ათეისტობას ალბათ.
მარო ბაბოს ღმერთო მიშველე, გვიშველე.

1 comment:

irakli qarabaki said...

თუ შეიძლება შემომეხმიანეთ ამ პოსტის ავტორი! არის იდეა ''მარო ბაბოს'' პერსონაჟად ჩასმის ჩემს ნაწარმოებში. შემომეხმიანეთ, მოკლე ისტორიას და ნებართვას გთხოვთ.სასწრაფოდ თუ მოახერხებთ. გმადლობთ:)