იოჰან ბოსკამპი

იტალია:საქართველო
ბოდიში, საქართველო:იტალია 0:2


საქართველოს ნაკრებმა თბილისში იტალიასთან ნოლით ორი წააგო.
ქვეყნებს შორის ძალების, თუნდაც ამ შემთხვევაში საფეხბურთი ძალების გათვალისწინებით ეს მაინცადამაინც არ უნდა გვეწყინოს. იტალიის ნაკრები საქართველოს ნაკრებს 2-ჯერ კი არა, 22-ჯერ ჯობნის. ასე რომ არ ვწუწუნებ. იტალიელებმა ამ თამაშში გოლიც კი ვერ გაგვიტანეს. 2 ავტოგოლი ქართველთა ფავორიტ კახა კალაძის ანგარიშზეა.

პირველი ავტოგოლი ვნახე, მეორე აღარ მინახავს. ალბათ ისიც პირველივით, თავგანწირული თავდაცვითი მანევრის უიღბლო დასასრული იყო.

ნაკლები რომ ეაქტიურა ალბათ არ გახდებოდა ერთ თამაშში ორი ავტოგოლის ავტორი. არა უშავს, ბურთი მრგვალია, ეს თამაში კი კარგი იმიტომაა, რომ წინსაწარგანუსაზღვრელობა მასში დიდი დოზითაა.



თამაშის შემდეგ ინტერვიუში თქვა ის რაც უნდა ეთქვა მაღალი კლასის გუნდის მოთამაშეს - რა ვუყოთ, ფეხბურთში ხდება ხოლმაე ასე, და ახლა მთავარია არ დავკომპლექსდე და მომავალში მცდელობა არ შევამციროო (სიტყვასიტყვით ვერ ვიხსენებ, მაგრამ აზრი ასეთი იყო).

კახისნაირი ტვინის წყობა ქონდეთ კიდევ ერთი-ორს წინ ვიქნებოდით საფეხბურთო სამყაროში, მაგრამ არ გვყავს.


Michael Jordan



"I can accept failure, but I can't accept not trying." – Michael Jordan

"I've missed more than 9000 shots in my career. I've lost almost 300 games. 26 times, I've been trusted to take the game winning shot and missed. I've failed over and over and over again in my life. And that is why I succeed." – Michael Jordan

"Some people want it to happen, some wish it would happen, others make it happen." – Michael Jordan

"Just play. Have fun. Enjoy the game." – Michael Jordan

"One thing I believe to the fullest is that if you think and achieve as a team, the individual accolades will take care of themselves. Talent wins games, but teamwork and intelligence win championships." – Michael Jordan



Re:

26 times, I've been trusted to take the game winning shot and missed. I've failed over and over and over again in my life. And that is why I succeed." – Michael Jordan

მე კი ეს წერილი ქართულ ფეხბურთზე, ერთმა აზრმა დამაწერინა, ავტოგოლები უბრალო დროჟი აღმოჩნდა ჩემთვის.

აი ეს აზრიც.

საქართველოს ნაკრები დღეს უკეთესი იქნებოდა მის მწვრთნელად 1999 წელს დანიშნული იოჰან ბოსკამპი რომ გაგვეჩერებინა.

ბოსკამპის შემდეგ მასზე კლასითა და რეპუტაციით 10-ჯერ აღმატებული მწვრთნელები გვყავს, მაგრამ ვერ შევეშვით ყველა წარუმატებლობაზე ხელის გაშვერის მავნე ჩვევას - ჩვენ ქართველები ყოჩაღები და ჭკვიანები ვართ, აი მწვრთნელი რომ გვეგონა მაგარი, თურმე ფულის საშოვნელად ყოფილა ჩამოსულიო.

არადა მიზეზი ჩვენშია, ისევე როგორც საერეთოდ ცხოვრებაში.



10 წელი დაგვიკარგია ბოსკამპის შემდეგ.

ავტოგოლები არ მალაპარაკებს, მალტასთან მარცხია მთავარი ფიასკო.

მაიკლ ფელპსი

შარშან ამ დროს, ჩვენ ოლიმპიადისთვის რომ არ გვცხელოდა, ამ კაცმა,




















ამერიკელმა მაიკლ ფელპსმა პეკინში 8 (რვა) ოქროს მედალი მოიპოვა ცურვაში.
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
8 (რვა) ოქროს მედალი
1? არა,2? არა,3? არა,4? არა,5? არა,6? არა,7? არა, 8 ოქროს მედალი მოიპოვა!
Michael Fred Phelps (Baltimore (Maryland), born June 30, 1985) is an American professional swimmer and is generally considered the greatest swimmer of all time and also one of the greatest Olympians of all time.[2][3][4] He has won 14 career Olympic gold medals, the most by any Olympian. As of August 2, 2009, Phelps has broken thirty-seven world records in swimming.



Phelps holds the record for the most gold medals at a single Olympics, eight at the 2008 Beijing Games.


Overall, Phelps has won 16 Olympic medals: six gold and two bronze at Athens in 2004, and eight gold at Beijing in 2008.

ამ ასტრონავტმა ახლახანს ჩაათავა ჩემი პოსტის კითხვა და Cომენტს მწერს.
მომივა ალბათ.

ვასწავლი ცურვას 15 წუთში, სახლიდან გაუსვლელად!

ქობულეთიდან დავბრუნდი და განმანათლებლობის იშტაზე ვარ.
პირადი რეკორდი მოვხსენი წყალში ნანაობის.
ყოველდღე დილიდ 7 დან 9 სთმდე და დღის განმავლობაში კიდევ რამდენიმეჯერ აარანაკლებ ხანგრძლივად უდრტვინველად ვლივლივებდი, ვტივტივებდი შავ ზღვაში.

ჩემი განმანათლებლობის სურვილიც ამ ნირვანისდროინდელმა აზრებმა შთამაგონა.

არიან ადამიანები რომლებმაც რატომღაც .. ცურვა არ იციან.
hm..
1. რამხელა სიამოვნებას იკლებენ.
2. რამხელა შიში აქვთ დედამიწის 2/3-ის მიმართ.
3. რამხელა ხიფათში არიან ფეხი თუ ვერ უწვდინეს ფსკერს.

ხოდა ზღვაში ტივტივისას, როცა უსასრულოდ შემეძლო ამ ნეტერების გახანგრძლივება 0 კალორიის დახარჯვით, გადავწყვიტე ჩემი საიტის მკითხველები 100% გარანტიით ცურვის მცოდნეებად გავხადო.

სლოგანი ასეთია
"ვასწავლი ცურვას 15 წუთში, სახლიდან გაუსვლელად! უფასოდ!
ტალღებამდელი კურსი (განკუთვნილია მხოლოდ მდინარის მდორე დენის,ზღვაზე მცირე ზომის ტალღების დროს)"
ხუმრობა არ გეგონოთ
და დროოო ...... დაიწყო!
წიკ, წიკ, წიკ,...

დავიწყოთ იმით რომ დედამიწის მაცხოვრებელი ყველა ძუძუმწოვარი ცურავს, არცერთი მათგანი არ იხრჩობა წყალში, რომელშიც ფეხს ვერ უწვდენს (ისევ და ისევ წყნარ წყალზეა ლაპარაკი).


საქმე იმაშია, რომ
ფაქტი
#1ყველა ძუძუმწოვარი ადამიანისა და მაიმუნის გარდა ჰორიზონტალური არსებები არიან და წყალში ყოფნისას, როცა თავი წყალში აქვთ ნესტოები ზემოთ რჩებათ ამ გოჭუნებივით.


ფაქტი #2.
ადამიანი სუნთქავს დაახლოებით 8-12-ჯერ წუთში (დაუშვათ 10-ჯერ) ანუ ერთი ჩასუნთქვა ამოსუნთქვისთვის ხარჯავს დაახლოებით 6 წამს. ამოსუნთქვის ფაზა 2-ჯერ ხანგრძლივია ჩასუნთქვაზე.
ანუ ადამიანი ჩაისუნთქავს 2 წამის და ამოისუნთქავს 4 წამის განმავლობაში,
უხეშად რომ ვთქვათ, წუთში 20 წამი შეისუნთქავს და 40 წამი არ შეისუნთქავს.
ანუ ადამიანი წუთში 40 წამი არ შეისუნთქავს.




ადამიანი ღრმა წყალში მოხვედრისას სამ შეცდომას უშვებს:
1. ცდილობა შეინარჩუნოს ვერტიკალური მდგომარეობა.
2. ცდილობს თავი ჰქონდეს წყლის ზემოთ.
3. სასუნთქი გზების ხანმოკლედ, თუნდაც წამიერად წყლით გადაფარვას პასუხობს ენერგიული ფართხალით, ვერტიკალური მდგომარეობის მიღებითა და თავის წყლიდან ამოყოფით.
თავი კი, რომელიც პროპორციულად ყველაზე მძიმეა ძირავს ტანს.

და შედეგად თავს იძირავს, თავს იხრჩობს. სამწუხაროდ ხშირად წარმატებით.


იმისათვის რომ ადამიანმა, როგორც უსწავლელმა ძუძუმწოვარმა შეძლოს ტივტივი და ამავე დროს სუნთქვა საჭიროა.
1. მიიღოს ჰორიზონტალური მდგომარეობა.
2. ძუძუმწოვრების უპირატესობა - ნესტოები ზემოთ, უნდა აინაზღაუროს ზურგზე წოლით, ანუ პოზიცია ჰორიზონტალური, მუცელი და ცხვირ-პირი ზემოთ.
3. თავი აუცილებლად უნდა ჩაუშვას წყალში, ამით სხეულის საერთო ამომგდებ ძალას ემატება ის ძალა, რომელიც ჩაძირულ თავს ზემოთ ამოატივტივებს.

4. ამ პოზიციას უნდა კიდევ ერთი კორექცია, ყბა და ცხვირპირი ყველაზე ზემოთ.



ეს ოთხი პირობა საკმარისია წყლის ზედაპირზე ისე სატივტივოდ, რომ არცერთი კალორია არ დახარჯო.

ამ ოთხი პირობის შესრულებას ჭირდება ასევე რამდენიმე წინასწარგანწყობა.
1. შეიძლება თვალებზე გადაგიაროს წყალმა, ეს უნდა მოითმინო და პოზა არ შეიცვალო.
2.შეიძლება სახეზე, ცხვირპირზე გადაგიაროს წყალმა ასეთდროს პოზის შეუცვლეად უნდა გამოდევნო-გამოიხვინო და წოლა უნდა განაგრძო.

ეს ყვალაფერი გავიარეთ ხომ?
ახლა კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გავრცელებული შეცდომა და ამ შეცდომის ნაცვლად სწორი ქცევის შესახებ.
წყლით ცხვირპირის გადაფარვის საფრთხის შემთხვევაში სუნთქვის შეწყვეტა. ეს რექლექსი, რომელიც ადამიანს ჩვილობიდან მოყვება აიძულებს ეშინოდეს წყლის და ახლოს არ გაეკაროს მას, მაგრამ უკვე წყალში მყოფს ცუდ სამსახურს უწევს.
პირიქით მოიქეცით, წყლის სახეზე გადავლის ალბათობის მომატებისას ღრმად შეისუნთქეთ. ამით
1. დაასწრებთ წალს.
2. გაბერავთ ფილტვებს, რომელიც ზემოთ ამოგაგდებთ და იქნებ სულაც ვეღარც გადაგიაროთ იმ ტალღამ, რომელიც ამოსუნთქულ ფილტვებიანს სახეზე გადაგივლიდათ.

ბონნნნნნ!
(15 წუთი გავიდა)
ახლა,
გამეორება ცოდნის დედაა, თავიიიდან!


ტივტივი

Kuroshio Sea - 2nd largest aquarium tank in the world - (song is Please don't go by Barcelona) from Jon Rawlinson on Vimeo.

Lance Armstrong

არაა სწორი:

ექსპერტი


სწორია:


ექსპერტი-პოლიტოლოგი, ექსპერტი-გეოლოგი, ექსპერტი-კრიმინალისტი, ეკონომისტი, ენერგეტიკოსი, სამხედრო .. და ა. შ.

არაა სწორი:
-ეროვნული საკალათბურთო ასოციაცია.

სწორია:

-ამერიკის (ან აშშ) ეროვნული საკალათბურთო ასოციაცია.

არაა სწორი:

ტრადიცია დაინერგა, ტრადიციულად, უმეტეს შემთხვევაში სიტყვა ტრადიციის მნიშვნელობის გაუთვალისწინებლად იხმარება.





არაა სწორი:
-დღენაკლი ბავშვი

სწორია:
-ვადამდელი ბავშვი

არაა სწორი:
ისაუბრედ ("კორეგა")


სწორია:
ისაუბრეთ



არაა სწორი:კაცი ლეგანდა ----(ვინც არ უნდა იყოს).


სწორია:
კაცი ლეგენდა - lens armstrongi



ეს კაცი არის ლეგენდა.





ახლა ისევ უბრუნდება ველოსპორტს.

kaci legenda - lens armstrongi

In 1996 Armstrong discovered that he had testicular cancer, which had spread to his brain and lungs. After surgery and heavy chemotherapy, Armstrong returned to cycling in 1997. Two years later he won his first Tour de France, as the lead rider of the U.S. Postal Service team, and then repeated the victory the next five years in a row. In 2005 he won the Tour for a seventh time, then retired from cycling. In 2008 he told Vanity Fair magazine that he would un-retire and race again in 2009. Armstrong is the author of the memoirs It's Not About the Bike (2000) and Every Second Counts (2003).
წაიკითხე თ/დ:).

კიორლინგი

ამ სპორტის შესახებ რაც გსმენიათ ახლა გამოვიცნობ - დებილობაა, რა მონდომებულები წვალობენ ამ სისულელისთვის, ესენიც სპორტსმენები არიან რა, კორიდორში გამოპარულ ფიზიკოსებს გვანან.
.ევროსპორტზე კი ჩვენდა ჭირად ამ სპორტის ფანები შეიყარნენ ეტყობა, ყოველი დაზამთრებისას უამრავ დროს უთმობენ, გამოზაფხულებისას კი კიორლინგის საზაფხულო ვარიანტს ჰოლანდიური ყველის მსგავსი "ბურთებით".


რამდენჯერმე ვუყურე. ჯერ მხოლოდ იმ მიზნით, რომ წესები გამეგო.რთული თამაში აღმოჩნდა.


კომენტატორმა თქვა ამ სპორტისათვის მოთამაშეთა საუკეთესო ასაკი 30 წელიაო, მანამდე ადამიანის ტვინი სათანადოდ არ არის დამწიფებულიო.
ძალიან დამაინტრიგებელი ფრაზა აღმოჩნდა ჩემთვის. დავინტერესდი მოთამაშეთა მიზნებითა და გათვლებით.


აღმოჩნდა რომ ამ სპორტს არა მარტო სიზუსტე, არამედ ნებისყოფა და გათვლა მართლაც სჭირდება.
მეორე, რამაც ასევე პატივისცემა გამიჩინა ამ სპორტის მიმართ, არის საკმაოდ დიდი მანძილი მიზნამდე, დაახლოებით 30 მეტრი (ტელევიზორის ახლო ხედები მიზნამდე დისტანციას მალავს, არადა, 30 მეტრი საკმაოდ დიდი მანძილია). ჩემთვის თითქმის ისევე წარმოდგენელია ოცდაათ მეტრში მიზნის ისეთი სიზუსტე, რომელაც ეს სპორtსმენები აღწევენ, როგორც კოსმოსური რაკეტის მთვარის ორბიტაზე გაყვანა.

მესამე, რამაც ასევე გაზარდა ამ სპორტის მიმართ ჩემი ინტერესი, არის ის, თუ ვინ თამაშობს.აღმოჩნდა რომ ამ სპორტს ახლოსაც არ ეკარებიან არაცივილიზებული და არაკულტურული ქვეყნები.
კიორლინგის მოთამაშეები განვითარებული ქვეყნების არაფორმალურ კლუბს ქმნიან.ეს ელიტაა, სადაც გოიმებს ადგილი არ აქვთ, ინტელექტუალთა ელიტა.

საქართველოში, ჰა?


ყინულები ხომ გვაქვს უკვე თბილისში და ბათუმში.


ინტელექტი?

ნებისყოფა?

ნებისყოფიან ინტელექტუალთა კრიტიკული მასა, საკმარისი თამაშისთვის?

საკმარისი გუნდისთვის?

კარგი გუნდისთვის?

ჰა?

აქ საქართველოს დროშის ადგილი ცარიელია

JOYSKIP- ჯოისკიპი

ეს სიტყვა თუ სახელი - ჯოისკიპი ერთი 10 წლის წინ მომივიდა თავში და მას შემდეგ მგონია, რომ ჰა და ჰაა გავიგონებ მის რეკლამას.

მაგალითად ასეთს

სონი ჯოისკიპი საშუალებას მოგცემთ შეინარჩუნოთ ჯანმრთელობა, სიმხნევე და ფიზიკური ფორმა დღეში მხოლოდ 20 წუთი თამაშით.
სონი ჯოისკიპი ეს არის ახალი შეგრძნებები, ახალი აზარტი და ფიზიკური მონაწილეობა ინტერაქტიულ კომპიუტერულ თამაშებში.

ნუ ეს ფრაზები, სერიოზულად კი რა ხდება.
ევოლუციური წესრიგის შესაბამისად ადამიანის ორგანიზმი მოწყობილია ისე რომ (ისევე როგორც ყველა ცხოველის) სტრესს (ლომის ღრიალი, შველის ფაჩუნის ხმა, მტრის ყიჟინი, ჭექა ქუხილი) უნდა მოჰყვეს აქტიური და სწრაფი ფიზიკური პასუხი (გაქცება, გაკიდება, დამალვა, სროლა, აცდენა და ა. შ.).
შესაბამისად სტრესისას გადმოსროლილი ადრენალინი იწვება, იხარჯება დანიშნულებისამებრ.

რას აშავებს ამ მხრივ ჯოისტიკი.
სტრესების პასუხი შემოიფარგლება მხოლოდ თითების სწრაფი მოძრაობით.

მარტივად რომ ვთქვათ ჯოისტიკი გამოუყენებელი ადრენალინის დაგროვებას ახდენს.
სწორედ ამ სტრესისა და პასუხის შეუსაბამობის გამო ხტუნავენ ბავშვები სკამზე ერთ ადგილას პირველი თამაშებისას, და ხანდახან კი ღამეც, მძინარეებიც წამოხტებიან თამაშებით დაგროვილი სტრესის ფიზიკურად განუმუხტევობის გამო.


ჯოისკიპი კი საშუალებას მისცემს მოთამაშეს ფიზიკურად იმონაწილეოს თამაშში.

წარმოიდგინეთ ხალიჩა, რომელიც მასზე მდგომი მოთამაშის წონის ცვლილებით ხვდება მოთამაშის მანევრს:
წონის გადატანა ერთ ან მეორე მხარეს - საწინააღმდეგო მიმართულებით ბიჯი
წონის სწრაფი დაკლება- ჩაკუზვა
წონის სწრაფი მომატება -ახტომა
და ა. შ.
ფანტასტიკა არ არის, გაკეთებადია. ყოველ შემთხვევაში იმათთვის გაკეთებადია.

სახელი ჯოისკიპი ჯოისტიკის ნაცვლად ზედგამოჭრილია.

ველოდები რომ გამოვიდეს და ბავშვებს ვუყიდო, მაგრამ გავიდა უკვე 10 წელი.

8-9 წლის წინ ჩემითაც შევეცადე პრიმიტიული ვარიანტის გაკეთება, ნერვები არ მეყო რომ დამენთავრებინა. ახლა ის დაფა სოფელში ბაღის სკამ-სავარძლის საზურგედ მაქვს.

ლახტი

1983-85 წლებში ჩემს სკოლაში ფიზკულტურის გაკვეთილებზე ლახტის თამაში შემოიღეს. თავიდან გვეუცხოვა, შეჩვეული ფეხბურთი და კალათბურთი გვერჩივნა. ლახტმა აღიარება ჩვენში მოგბიანებით მიიღო. საკმაოდ აზარტული აღმოჩნდა.
სკოლის ეზოს ასფალტზე თეთრი საღებავით დახატეს ლახტის წრეები. ქამრები ჩვენ მოგვატანინეს და დაიწყო ლახტი.

ეს არის ჯგუფური თამაში რომელსაც დიდი სტრატეგობა არ სჭირდება, მაგრამ მოიგებ მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ

გექნა სათანადო სიმარდე.

გექნა სათანადო რისკიანობა
გექნა ტკივილის მოთმენის უნარი
გექნა ტკივილზე შეგნებულად წასვლის უნარი.
გექნა გუნდური თამაშის განცდა.
ახლა ეს ყველაფერი შევადაროთ რაგბს იმ პირობით თუ რაგბი ამ კრიტერიუმებს 10 ქულით აკმაყოფილებს.
მაშ ასე, თუ რაგბი 10 ია, ლახტი იქნება.
ინდივიდუალური ტაქტიკა-5.
ჯგუფური ტაქტიკა - 4.
სიმარდე -7.
რისკიანობა- 5.
ტკივილის მოთმენის უნარი -5.
ტკივილზე შეგნებულად წასვლის უნარი.
გუნდური თამაშის განცდა- 3.
ანუ ლახტს რაგბამდე ბევრი უკლია.

მაგრამ იგივე არითმეტიკით ლახტის სამჯერ თამაში თუ მოზარდს ან ახალგაზრდას იგივე ვაჟკაცობას, ამტანობასა და სიყოჩაღეს მისცემს, რასაც რაგბის ერთი თამაში მისცემდა, გამოდის რომ ეს თამაში საჩუქარია ბიჭებისა და ახალგაზრდა მამაკაცებისათვის, სკოლის მოსწავლეთა და სტუდენტთათვის, ჯარისკაცთა და ოფიცერთათვის.

და შესაბამისად საჩუქარია მთელი ქვეყნისათვის.

რაციონალობა:
არ ჭირდება სტადიონი.
არ ჭირდება ბურთი
შეიძლება იყოს ხანმოკლე
არ ჭირდება დიდი ფართი.
ფიზკულტურის მასწავლებელი შეიძლება იყოს მწვრთნელიც და მსაჯიც.
სპორტული ფორმის ჩაცმა სასურველია მაგრამ არა აუცილებელი.

ლახტის აღორძინებას დასჭირდება კარგი პრომოცია და ორგანიზება.

გუნდების შექმნა, სკოლის შიდა და სკოლათაშორისი ტურნირების ჩატარება, რეკლამა, წახალისება, მოკლედ პატრონაჟი.
ლახტს სჭირდება მხოლოდ
დაახლოებით 60მ/2 სწორ ზედაპირიანი ეზო (ასფალტით ან გრუნტის), 4მ2 დიამეტრის წრის დახაზვა ზეთის ან ცარცის საღებავით.
8 ქამარი.
შეიძლება დამზადდეს სპეციალური მოდიფიცირებული ქამრები.

პრომოციის მასშტაბებს გააჩნია, თორემ რატომ არ შეიძლება უცებ ნატოს ჯარმა მიიღოს თავის აღმზრდელობით არსენალში ლახტი და ამით ამ თამაშმა საერთაშორისო აღიარება მოიპოვოს.
ხომ წვრთნიან 21-ე საუკუნეში იაპონურ კარატესა და ჩინურ ტაიკვანდოში სხვადასხვა ქვეყნები თავის განსაკუთრებულ მეომრებს?

ლახტის დროც მოინახება!

სხვა საქმე - დღეს თბილისში სამბოში ევროპის ჩემპიონატი გრძელდება. ჩვენი ფალავანი რუსმა მეტოქემ ფინალის ბოლო წუთებზე მტკივნეული ილეთით შებოჭა. ქართველმა ფინალამდე დარჩენილი თითქმის 2 წუთი უძლიერეს ტკივილში გაატარა, გაუძლო, არ დანებდა და მანამდე აღებული უპირატესობით ევროპის ჩემპიონობა დაიმსახურა.

რაგბი

გუშინ რაგბზე ვიყავი.
ჩემი თორმეტი წლის ბიჭის ძმაკაცმა დაგვპატიჟა მე და ჩემი შვილი.
შესასვლელში დროშა ვიყიდეთ, მაგრამ კონტროლმა ჯოხის ტარი არ გაგვატანა და ჩამოგვართვა.

0:17 ვაგებდით

მაგარი "ჯახი აიწია" და თამაში მაინც მოვიგეთ 22:20

დიდი დრამატიზმით სავსე წუთები გადავიტანეთ.

კარგი იყო.

დროშაზე წარწერა გავაკეთეთ "საქართველო ესპანეთი 22:20"

შემდეგ ანგრიშებსაც მივუწერთ, რომლებზეც ამ დროშას ავაფრიალებთ. იმის მიუხედავად მოვიგებთ თუ წავაგებთ.



ჩემს საყოფაცხოვრებო კანონებს ერთი მივუმატე:

თუ გინდა მტერმა უკან არ დაგახევინოს, წინასწარ უნდა დაიჩოქო და მოემზადო!





რაგბის გარდა სად გამოდგება ჯერ არ ვიცი, მაგრამ ფაქტია სადღაც გამოდგება.

თეთრკანიანი ზიმბაბველი

დედამიწა მართლაც დაპატარავდა. ყველგან, ყველა სფეროში სიახლეებია. ყველა ცდილობს აჰყვეს პროგრესის იმ ტალღას რომელსაც ბოლო ათწლეულია (ჩვენთვის დაკარგული 6 და მცდელობების 4 წელი) მსოფლიო წინ დიდი ნაბიჯებით მიჰყავს.

დღეს საღამოს ევროსპორტს ვუყურებდი, მსოფლიოს ჩემპიონატში ცურვაში ქალთა შორის 200 მეტრში ზიმბაბველმა სპორტსმენმა მოიგო. ეს ზიმბაბველი ქერა თეთრი ქალი აღმოჩნდა- Kirsti Koventry. ეს სიტუაცია იმდენად არაჩვეულებრივი მეჩვენა რომ სურათი გადავუღე.

5 წუთის შემდეგ კაცთა შორის უნივერსალურ (სხვადასხვა სტილის ცურვა ერთად ჯერზე) ცურვაში კიდევ ერთმა თეთრკანინანმა - Cameron Van Der Burgh სამხრეთ აფრიკას ოქრო მოუტანა.

თუ სამხრეთი აფრიკის მასახელებელი რაგბისტები, მოცურავეები და ჩოგბურთელები არ გვიკვირს, იმიტომ რომ სამხრეთი აფრიკის რესპუბლიკა ევროპელების დაარსებული, ევროპული განვითარების ქვეყანაა, თეთრკანიანი ზიმბაბველის მიერ ჩემპიონატის მოგება ნამდვილად გამიკვირდა.

ძირითადად ხომ პირიქითაა. შავკანიანი აფროამერიკელები, აფროფრანგები, აფროჰოლანდიელები თუ აფრობრიტანელები ასახელებენ თეთრკანიან ამერიკასა და ევროპას.

საქართველო 2:0 შოტლანდია

საქართველო 2:0 შოტლანდია


გამარჯობა ქართველო, გამარჯვებას გილოცავ.

ეს იყო გუშინ, წაგებების ყურება იმდენად მომბეზრდა, რომ ამ თამაშს პირველ გოლამდე მხოლოდ ვუსმენდი, კომპიუტერთან მჯდარი. გოლის შემდეგ კი ვუყურე და ძველებურად ვისიამოვნე.
მე მგონი ეს თამაში იმიტომაც მოვიგეთ რომ ნაკრებსა და მის ახალგაზრდა შემადგენლობას არავინ არ უსაყვედურებდა წაგების შემთხვევაშიც.