რჩევები არიფ მძღოლს

ანუ შენ 


იყურე შორს გაითვალისწინე სამუხრუჭე მანძილი, რომელიც იცვლება იმის მიხედვით, თუ რა სიჩქარით მიდიხარ. 
გაჩერებული ავტობუსის გასწრებისას უყურე ბორბლებში, ვინმე ხომ არ გადმოდის?

დაიცავი ხაზი, შეიცვალე ხაზი პასუხისმგებლობით, გვერდითი მოხვევის მაშუქების გამოყენებით. 

ტრასაზე გასწრების პირველ ეტაპზე გადადი მარცხნივ, კარგად დაინახე გზა და შემდეგ, თუ საშუალება გაქვს  სწრაფად გაასწარი, თუ არა, დაუბრუნდი შენს რიგს.
გასწრების დასაწჰისში მთელი კორპუსით მარცხნივ გადასვლის უპირატესობა არის აგრეთვე ის, რომ შემხვედრი თავიდანვე ხედავს, რომ შენ ასწრებ და არა მხოლოდ აპირებ გასწრებას. ანუ შემხვედრი შორიდანვე შეანელებს რათა შენ მანევრი დაგასრულებინოს.


გზაჯვარედინებზე გავლისას იყურე ორივე მხარეს


ნუ გააჩერებ მანქანას გზაჯვარედინის კუთხესთან 5 მეტრზე ახლოს



მწვანიდან ყვითელზე მოძრაობის დასრულების უფლება გაქვს. 
წითლიდან ყვითელზე გასვლის - არა. 

ანუ უპირატესობა მისია, ვინც მოძრაობდა. 
თუმცა ეს უპირატესობა სულ რაღაც ერთ ორ წამს გრძელდება. 


გზაჯვარედინზე ტრაექტორიების გადაკვეთისას თმობს ის, ვინც მძღოლს (მძღოლის მხარეს) ეჯახება.

 


 
ნუ შეაშინებ ქვეითებს


მკვეთრი დამუხრუჭება მაქსიმალურად სწორად. 

დაღმართზე მართვის დაკარგვის მეტი რისკია, დროზე შეანელე

დანგრეულ გზაზე ჯობია მეჩეჩზე ბორბლით გადაიარო, ვიდრე მეჩეჩი  ბორბლებსშორის მოიქციო, 


გააჩერე ისე, რომ ადვილად გამოხვიდე. მერე შეიძლება სხვა მანქანები დადგნენ იქ სადაც ახლა მანევრის საშუალება გაქვს

თუ ჩქარობ, იჩქარე სწორ მონაკვეთებზე, ტრასაზე, სწრაფი მოძრაობის მონაკვეთებზე. 
ნუ ეცდები გონკაობას ვიწრო, მიხვეუს მოხვეულ გზებზე, მაინც ბევრ ვერაფერ დროს მოიგებ (ვთქვათ 60ის ნაცვლად 70-ით ივლი, დიდი არაფერი ხეირია).

ტრასაზე დაგეგმე გაჩერებები იქ, სადაც სწრაფად ვერ იმოძრავებ, უღელტეხილზე, ქალაქში. 


არ დაჯდე საჭესთან  თუ უძილო ხარ. 

ფრთხილად იარე ნაწვიმარ გზაზე, განსაკუთრებით ფრთხილად ახალნაწვიმარ გზაზე.

ძროხას აუარე უკნიდან, კაცსაც. ქალი და ძაღლი შეიძლება უკან დაბრუნდეს, კაცი და ძროხა არა. შინაური ფრინველისთვის ნუ შექმნი საავარიო სიტუაციას, გადაუარე. 

ყოველთვის დაიცავი დისტანცია, გუნებაში იქონიე სამუხრუჭე მანძილი


თუ თავს ატყპბ, რომ გეძინება ან ძალიან გადაღლილი და უძილო ხარ, გააჩერე და წაიძინე თუნდაც 10 წუთი. მანქანის მართვა განაგრძე უფეხსაცმლოდ. პედლებზე უფეხსაცმლო ფეხის დაჭერა და მართვა იმდენ აფერენტაციას იძლევა, რომ რულმორეულს ძილს დაგიფრთხობს, მაგრამ გარანტირებულად ვერ გიშველის. ამიტომ ჯობია გამოიძინო, წაუძინო მაინც. 


გაითვალისწინე, საჭესთან ჩაძინების გარდა კიდევ არსებობს საჭესთან მყოფის გათიშვის საფრთხეც. გათიშვა ემართებათ გადაღლისა და უძილობის შემთხვევაში და ის წამის განმავლობაში დგება, ყოველგვარი წინასწარი ძილის მორევის გარეშე. გათიშული ადამიანს თვალები ღია აქვს და ერთი წუთის წინ შეიძლება სალონში  გაბმულ საუბარშიც მონაწილეობდა, მაგრამ ახლა " აქ არ არის", მექანიკურად ზის მძღოლის სავარძელზე. მისი ტრანსიდან გამოყვანა ადვილია, შეძახება საკმარისია, მაგრამ მგზავრის ყურადღება ვერ გასწვდება მძღოლის ყოველწამიერ შეფასებას, მითუმეტეს, რომ გათიშულს თვალები ღია ექნება და შეუძლებელი იქნება მისი ამოცნობა, სანამ მანქანის ტრაექტორია არ გახდება სახიფათო; გზის კიდისკენ მარჯვნივ ან მოწინააღმდეგე ხაზზე მარცხნივ. 
აქედან დასკვნა თუკი დაღლილი და უძილო ხართ დაკარგეთ დრო, დააგვიანეთ, მიიღეთ საყვედური , მაგრამ აუცულებლად წაიძინეთ. გახსოვდეთ გათიშვა ძილი არ არის და მას შესავალი არ ჭირდება და თუკი იტყვი, რომ უძილო და დაღლილი კი ხარ, მაგრამ ჯერ არ გეძინება, იცოდე რომ გათიშვის კანდიდატი ხარ, დიდი ალბათობით მკვლელი და თვიKვლელი ხარ.   




აღმართზე შეჩერებისას დაიცავი დისტანცია წინა მანქანასთან, შეიძლება მას დაძვრისას დაუგორდეს. 
ივარჯიშე აღმართზე დაძვრაში ხელის მუხრუჭით და ხელის მუხრუჭის გარეშე. 



უკან მოსაბრუნებლად შენივე ხაზზე უკან დაიხიე და უკუსვლით მართი კუთხით შედი მარჯვნივ. მეორე მომენტად გამოდი გზის მართობულად და მარცხნივ გაუხვიე. 



თუ მართობულად მარცხნივ ჩახვევა გინდა და შემხვედრი ნაკადი დიდი და სწრაფია, თუ უკანაც სწრაფი ნაკადი მოგდევს, გადადი მარჯვნივ გზიდან და დაელოდე გზის გათავისუფლებას. 


მგზავრი ბავშვები ყოველთვის უკანა სავარძელზე დასვი, მოზარდი თუკი წინა სავარძელზე ზის აუცილებლად ღვედით უნდა იყოს დაბმული. 







ნურასდროს დაჯდები ნასვამი საჭესთან, საქმე იმაში არაა, რომ შენ შეიძლება თავხედობა ჩაიდინო, არა, საქმე იმაშია, რომ ნასვამს რეაქცია შენელებული გაქვს და შესაძლო თუნდაც არადრამატულმა  ავარიამ შეიძლება ბიოგრაფია უარესობისკენ  შეგიცვალოს. 

იხმარე ღვედი, ტრასაზე აუცილებლად. 
იყიდე მანქანა, რომელსაც აქვს აირბაგები. 
ქართული ლეგენდა, რომ აირბაგი უარესია თუკი ღვედი არ გაქვს შეკრული, არასწორია. 





გაითვალისწინე, კანონი კრძალავს ცეცხლსასროლი იარაღისა და თუნდაც პატარა დანის ტარებას ჯიბით. ადამიანი იარაღით პოტენციური მკვლელია და კანონი მას აპატიმრებს. 
შენი ავტომობილი გაცილებით მეტი ზიანის მომტანი შეიძლება იყოს ვიღაც უცნობი ადამიანისათვის, ვიდრე დანა შენს ჯიბეში. როცა საჭესთან ზიხარ პოტენციური მკვლელი ხარ, ფლობ გაცილებით ძლიერ იარაღს ვიდრე დანა და პისტოლეტია. ეს იცის სახელმწიფომაც მაგრამ არ გაპატიმრებს, იმიტომ რომ გენდობა. ჩაიბარა შენგან ფსიხო, მართვის გამოცდები და გენდობა რომ ამ ტონანახევრიან რკინას, ჩაქუჩს, ნაჯახს, უროს, ხერხს, უთოს, საბრტყელებელს, მაჩეტეს, იატაგანს გაქანებულს და ზებუნებრივი სისწრაფისა და ინერციის მქონეს შუა ქალაქში ფრთხილად ატარებ. 
შენ გენდობიან სხვა ავტომობილთა მფლობელები და ქვეითები. ყველას აქვს იმედი, რომ შენ წესებს დაიცავ.

ხოდა დაიცავი. ნუ დააშინებ ნურც სხვა ავტომობილების მძღოლებს, ნურც ქვეითებს.  

თავაზიანობა, ზრდილობა, ტაქტი, ეტიკეტი მხოლოდ შენობის შიგნით დამოსაყენებლად არ მოუგონებიათ, ის ქუჩაში უფრო მნიშვნელოვანია. აცალე დაასრულოს გზის გადასვლა ბებოს და შემდეგ დაძარი მანქანა. მადლობას გეტყვის გულში, მადლია. უკან მომდგარი 3 აბღუებული მანქანის სიგნალს გადაწონის. 

საავაროი სიტუაციაში ნუ იფიქრებ იმ მძღოლზე, რომელიც უცაბედად შენ გზას იკავებს ან გიკვეთავს (ბოროტია, მტყუანია, მთვრალია, თავხედია, საგინებელია...) იფიქრე მხოლოდ შენთვის დარჩენილ სამუხრუჭე ან გასაზვრომ  ტრაექტორიაზე. მობილიზდი მხოლოდ  ამ ტრაექტორიის უზადოდ შესრულებაზე.  

დღეღამე ტრასაზე საპირისპირო მხრიდან მოძრავი მანქანის გასაფრთხილებლად (მაცალე დავასრულო გასწრება, ცოტა შეანელე) იხმარე ფარები და არა სიგნალი. სიგნალი მას არ ესმის. 
ღამე გასწრების დაწყება შენ წინ მიმავალ მანქანას ასევე ფარებით შეატყობინე. 



თუ მართვა დაკარგე (ანუ მანქანა მოცურდა და უკონტროლოდ მოძრაობს) გზაზე დასაბრუნებლად ძალიან სწრაფად და მკვეთრეად მოუხვიე შენი გზისკენ. 

და კიდევ, ყოველთვის მზად იყავი მკვეთრი მუხრუჭისათვის. მკვეთრი დამუხრუჭებისას ეცადე სანამ ჩქარა მოძრაობ სწორად იმოძრაო და მხოლოდ მას შემდეგ მოუხვიო, როცა შენელების ადგილი აღარ გაქვს და მოხვევის გარეშე შეეჯახები.
ანუ უნდა მოუხვიო მაქსიმალურად დასაშვები შენელების შემდეგ.


გაითვალისწინე, არცერთი ავარია არ მოხდებოდა დედამიწაზე მძღოლებს ორი სამი წამით უფრო ადრე რომ ეფიქრათ შესაძლო საავარიო სიტუაციის განმუხტვაზე. 
აჩუქე შენს თავს + 2-3 წამი სიფრთხილე- აუშვი გაზს ფეხი.
და იგივეა, აჩუქე შენს თავს 2-3 წამი, აჩვენე გასწრებისას საწინააღმდეგო მხრიდან შენკენ მოძრავ მანქანას, რომ მანევრის დასასრულებლად მისგან შენელებას ითხოვ. 99%-ში შემხვედრი მანქანა შეანელებს თუკი შენი ბოდილენგვიჯი იქნა მკვეთრი და კონკრეტული (მთელი კორპუსით საპირისპირო გზაზე დგომა, ფარების აცომციმება).  


საწვავი ჩაასხი ბევრი. ღმერთმა ჯანზე გამყოფოს და შენს ბიოგრაფიაში და ამ მანქანით ერთ ტონაზე ნაკლები ბენზინი არ უნდა დაწვა, ასე რომ რაც ნაკლებ ჯერზე ჩაასხამ ამ ერთ ტონას მით ნაკლები გაჩერება და დროის კარგვა ( თუნდაც ხურდის ჩუქება) მოგიწევს.

იგივე ითქმის შაქარზე, ზეთზე, საპონსა  და ტუალეტის ქაღალდზე, თუმცა მათ საყიდლად ნაკლებ დროს დაკარგავ, მაღაზიაში ისედაც ხშირად მოგიწევს მისვლა სხვა პროდუქტისთვის. 

ნურასდროს გააჩერებთ მანქანას სწრაფი მოძრაობის ხაზზე. 


თუ სწრაფი მოძრაობის ხაზზე საავარიო გაჩერება ან მნიშვნელოვანი შენელება  გიწევთ და არის ალბათობა, რომ იმავე ხაზზე სწრაფად მომავალი მანქანა წამოგეწიოთ, ჩართეთ საავარიო მაშუქი.

ავტობოდილენგვიჯი

ბოდი ლენგვიჯ ანუ სხეულის ენა იციან ფსიქოლოგებმა და მსახიობებმა, ფაუნის წარმომადგენლებმა დანარჩენნი კი, ადამიანები, არამსახიობები ვინც თეორიულ ცოდნას არ ფლობს, ბოდი ლენგვიჯს ბუნებრივად, ინსტინქტურად ვიყენებთ.

ამბობენ რომ ბოდი ლენგვიჯი უფრო მეტს ამბობს ვიდრე სიტყვები სქესთაშორის ურთიერთობაში და ასევე... კონფლიქტისა და კონკურენციის ასპარეზზეც. 
 ბოდი ლენგვიჯი პირველყოფილ საზოგადოებაში გაცილებით ხშირად გამოიყენებოდა და შეიზღუდა მეტყველების განვითარების შედეგად. 
თუმცა ის დღესაც არის და მუდმივად იქნება. მოდით  ბოდი ლენგვიჯი ამჯერად მანქანების მიმართ გამოვიყენოთ. 
ბოდი ლენგვიჯი მანქანების უეთიერთობის ენაა, გარდა სტანდარტულ ხაზოვანი მოძრაობისა არის მომენტები, როდესაც ავტომობილთა მოძრაობის თანმიმდევრობასა და ტრაექტორიას მანქანების ბოდილელგვიჯი განსაზღვრავს. 
სწრაფად შემოფეთებული ჯიპი ამბობს ჯერ მე, მერე შენ, შუქნიშნის გაყვითლებისთანავე ქვეითის წვივზე შემდგარი აბღუებული მანქანა ამბობს აცე, აცე ვირებო!!

თუმცა ევროპელი მძღოლები ავტობოდილენგვიჯით სულ სხვა განწყობას გიტოვებენ - მიბრძანდით, ჯერ თქვენ, ნუ გეშინიათ მე გაცლით გზის გადასვლას...

ანუ ბოდი ლენგვიჯს არა მხოლოდ აგრესიის არამედ თავაზიანობის გამომხატველი სიტყვებიც აქვს ლექსიკონში. 

მოდით ამ სუბიექტურ სენსიტიურ, ჩვენ შემთხვევაში აგრესიულ სიტყვებს პრაგმატული სუტყვებიც მივუმატოთ. 
მოდით ვასწავლოთ საკუთარ მანქანებს საქმიანი სიტყვები, სიტყვები რომელთაც სხვა მანქანები გაიგებენ და შესაბამისად იმოქმედებენ. 

ანუ მოდი ვისწავლოთ საავტომობილო მოძრაობაში ჩართული სხვა მანქანების მართვა.  ვმართოთ ისინი საკუთარი მანქანის ბოდილენგვიჯით ნათქვამი სიტყვებით.
ადვილია, სასარგებლოა, მეტად  უსაფრთხოა. 

როგორ? 
გზჯვარედინზე თუკი შენი გზა არ არის ნუ გახვალ შუა გზაზე, დაეტიე შენს ხაზთან. ამით უპირატეს გზაზე მოძრავ ნაკადს ეტყვი, მე არ შემოგივარდები და მუხრუჭს არ დაგარტყმევინებ, თამამად გაიარე სწრაფად. 
ის სწრაფად გაივლის და შედეგად შენი გზა მალე გათავისუფლდება. 
ტრასაზე გასწრებისას მანევრის  დაიწყებისას მანქანა მთელი კორპუსით გადადი მოწინააღმდეგე გზაზე. ამით არამარტო გზის  დიდ მონაკვეთს დაინახავ, არამედ უპრობლემოდ დაბრუნდები საკუთარ გზაზე თუ გზა დაკავებულია, არამედ შორს მყოფ მანქანას ბოდილენგვიჯით ეტყვი - შეანელე, მე დრო მჭირდება  მანევრის დასასრულებლად. თუკი მანევრს ფარების ანთება- ჩაქრობას დაუმატებთ, ამით მეტი ალბათობით შეანელებინებთ მოძრაობას საპირისპირო გზაზე მოძრავ მანქანას, ეს კი გასწრების მშვიდად დასრულების საშუალებას მოგცემთ. 
თუკი წინმიმავალი მანქანის გასწრება გადაწყვიტეთ და ჯერ საპირისპირო მხრიდან მოძრავი მანქანა გყავთ გამოსატარებელი, ნუ ამოუდგებით წინა მანქანას ნახევრად გამსწრებისპოზიციაში და მითუმეტეს მარცხენა მაშუქ ჩართული. მაშუქი და გადასული პოზიცია აფიქრებინებს შემხვედრ მანქანას, რომ მანევრს იწყებ, და შენამდე გზას ნელა, ფრთხილად გამოივლის, შესაბამისად შენი გზა გვიან გათავისუფლდება.       

ნუ შეაშინებ ქვეითს, ამისათვის საკმარისია არ შეიყვანო მანქანა მის პერსონალურ სივრცეში. რომელიც დაახლოებით 5 მეტრია მის გარშემო.


         
ანუ იმ სიტყვებს, რომელიც დღეს აგრესიული ტონით ითქმება ავტობოდილენგვიჯით ( გაიყინე ადგილზე, ჯერ მე!, გაეთრიე იქით, მოკურცხლე ახლავე, აცე! აცე!) და რომელთა გამოყენებისაგან ჩვენ  უარს ვამბობთ (დარწმუნებული ვარ, ვინც აქამდე კითხულობთ ნამდვილად არ "ამბობთ" ამ სიტყვებს მანქანის მართვისას), ჩვენ შევამატოთ მტკიცედ და მშვიდად სათქმელი სიტყვები:  მიბრძანდი, ჯერ შენ, გაიარე მშვიდად,  შეანელე, მანევრის დასასრულებლად დრო მჭირდება, დამითმე, ფრთხილად , წინ საფრთხეა! 

თუ ეს ენა ავითვისეთ მივხვდებით რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად დავთმობთ ადგილსა და დროს, საბოლოო ჯამში  დიდ უპირატესობას მოვიპოვებთ თუნდაც სისწრაფეში.  



   

გრუნტის გზა- ასფალტიანი გზა-დანგრეულასფალტიანი გრუნტის გზა.

ყველას გვივლია სოფლის გაფუჭებულ ასფალტიან გზაზე, სადაც ხრეშნარევი გრუნტის გვერდიგვერდ მკაცრი აისბერგებივით ცურავენ ასფალტის შემორჩენილი ფრაგმენტები. 
ასეთ გზაზე მანქანის მართვა ყველაზე უფრო მოუხერხებელი და ხარჯიანია: 
ასფალტის კუნძულებს შორის სლალომი, ასფალტის ავიამზიდებზე აბობღება- ჩამობობღება გაცილებით ნელია, მეტ დროს, ნერვებს მოითხოვს და ავტომობილსაც მეტად აზიანებს, ვიდრე მხოლოდ გრუნტის გზა. 

გრუნტის გზა უფრო თანაბარი და მშვიდი სასიარულოა, ვიდრე გაფუჭებულასფალტიანი. 

რანჟირებაში ყველა დამეთანხმება, ყველაზე კარგია მოასფალტებული გზა, მას ჩამოუვარდება დაზიანებულ ასფალტიანი გზა, მასზე უარესია გრუნტის გზა და ყველაზე უარესია დანგრეულ ასფალტიანი, ნახევრად გრუნტის გზა.

საქართველო დანგრეულასფალტიან ნახევრადგრუნტის გზას მაგონებს. მასზე შემდგარი მძღოლები, გზის პარალელურად დამოუკიდებლად კვალავენ გრუნტის პრეისტორიულ გზებს, რათა არასრულმა ცივილიზაციამ (ასფალტის ავიამზიდებმა) მათი ძრავა და ბორბლები არ შეიწირონ. 

განვითარებული საზოგადოება, ისევე როგორც კარგი  დაგებული და მოვლილი გზა მოითხოვს რთულ იერარქიულ, დეტერმინირებულ და დისციპლინირებულ, კონსენსუსით გაერთიანებულ სხეულს, სტრუქტურას. 

ანუ, როგორც კარგი საავტომობილო მოასფალტებული გზა მოითხოვს ინფრასტრუქტურას, შეთანხმებულობას, რესურსებსა და ადამიანთი საკმარისად დიდი ჯგუფის ნებას, ასევე განვითარებული საზოგადოება მოითხოვს განათლებული, წესიერი, პატრიოტი, გონიერი ადანიენების საკმარისად დიდი ჯგუფის არსებობას.
ჯგუფისა, რომელიც მოდუსს დააყენებს.
ჩვენი საზოგადოების ნაწილი, რომელიც ცდილობს საქართველო მოასფალტებულ გზაზე გადაიყვანოს, ცოტაა და სუსტი. მართალია მათ მოახერხეს თავისი კაცის გათრევა პრეზიდენტად, მაგრამ პრეზიდენტის სტატუსიც კი არ არის საკმარისი მიზნის მისაღწევად.


როგორც დანგრეულ ასფალტიან გზას მძღოლი გრუნტის გზას ამჯობინებს,ასევე ამჯობინებს საქართველოს დღევანდელი ჭრელი  და მრავალპლასტიანი მოსახლეობა, მისი მნიშვნელოვანი ნაწილი რეგრესს, შეჩვეულ ჭირს, კაცობრიობის ისტორიის მიერ განვლილ ეტაპს, შუასაუკუნეებს,"უქარქაშო ხმლებს", სსრკ-ს, ზვიადიზმს, იქნებ 2003 წლამდელ ცხოვრებას.


მათ ურჩევნიათ არ შეეჯახონ განვითარებული საზოგადოების აისბერგებს (პროფესიონალიზმს, საყოფაცხოვრებო საქალაქო წესიერებას,ტოლერანტობას (რასობრივი, ეთნიკური, სქესობრივი,სოციალური და ა. შ.)) და გამალებულები იბრძვიან გრუნტის გზაზე სიარულის უფლებისთვის.

გზის მშენებლობა კი გრძელდება.



მაგრამ ჯერ ჩვენი საზოგადოების განვითარების დანგრეულასფალტიანი გზა ჯერ იმდენად შეკეთებული არაა, რომ ხალხი გრუნტის გზიდან ასფალტიანს დაუბრუნდეს.
ხალხმა უნდა ირწმუნოს, რომ გასავლელი გზა უცაბედად გრუნტის ორმოთი არ დამთავრდება. ორმოთი, რომელიც ზეთს გაასხმევინებს და დისკს დაუღუნავს, იქნებ შუბლიდან სისხლიც ადინოს.

 

მაგრამ, გზის შეკეთების სამუშაოები თუ გაგრძელდა, მძღოლები აუცილებლად მიატოვებენ გრუნტის გზას და დაუბრუნდებიან ასფალტს,

მაშინ უკვე აღარავინ მოუსმენს ტრადიციონალისტებს, კონსერვატორებსა, ქრისტიანპოლიტიკოსებსა და ზვიადისტებს ხალხი პროგრესს ირწმუნებს, პარალელურ გრუნტის გზებზე კი კვლავ ბალახი აბიბინდება.



დღეს გზაზე წინააღმდეგობა ძველი ასფალტის მეჩეჩებია და გრუნტზე გადასვლა ჯობია.
მომავალში, როცა გზა დაიგება წინააღმდეგობა გრუნტის ორმოები იქნება.

ეს ორმოები კი (ქსენოფობია, ზოოლოგიური ოპტიმიზმი, რელიგიური შეზღუდულობა, შუასაუკუნეობრივი მენტალიტეტი, უწესობა, კორუფცია..) მაშინ ოპერატიულად იქნება ამოსავსები, თორემ ცხვირს წავიმტვრევთ.
დღეს კი, დღეს მათი დროა, ჯერ.   
  

+2 უწესობა

აგერ მარჯვნივ სვეტში თემებია, მათში უწესობები, რომელშიც დღემდე 19 წერილი იყო. მოდი ოცი იყოს.
აბასთუმანში სტუმრობისას ორი ისტორია შევიტყე.

1992 წელს,მოგეხსენებათ იმ დროს იარაღი ათამდე ორგანიზებულ და 100-მდე ნაკლებორგანიზებულ ჯგუფს ეჭირა ხელში, და ყველა მათგანი ერთმანეთს უმისამართო სროლაში ეჯიბრებოდა, თან რატომღაც პიკით ღამის 3-5 საათზე, ძილში მაინც რომ არ დაგსიზმრებოდა თავი მშვიდ ქვეყანაში.
ხოდა იმ დროს ვიღაც იარაღიან პატრიოტს არ დაზარებია და აბასთუმნის მაღლობზე მდგომი შოთა რუსთაველი სამიზნედ მიუჩნევია და არაერთი ცდის შემდეგ ქვედა ყბაში მოურტყამს, ძეგლი დაიშალა. მოგვიანებით კი მადლიერმა შთამომავლობამ საგოზავით შეაწება და დღესაც დგას აბასთუმნის შესასვლელში რუსთაველის ყველაზე უშნო ძეგლი-კარიკატურა.

1994 წელს კი ადგილობრივმა გამგებელმა, ბავშვებზე ზრუნვით, არ შესცივდეთ სკოლებშიო, ის ხე მოუჭრია, რომელიც აკაკი წერეთელს დაურგია და აბასთუმნის ერთერთ (და აბასთუმნისთვის უიშვიათეს ქართულ) ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენდა.
აბასთუმნის გარშემო კი უსიერი ტყეა, ფიჭვნარ-ნაძვნარი. აკაკის ხის კუთვნილი ადგილი კი სკოლის ფეჩში ყოფილა.

ფრანგი პარიზელები

წინასწარი შაბლონური ინფორმაცია, რომელიც ფორუმიდან მომყვებოდა და რომელსაც უცნობისადმი ზოოლოგიური შიში მიმკვეთრებდა, იყო რომ პარიზელები გულცივი და ქდდმაღალი ხალხია, რომ ისინი
დემონსტრაციულად არ დაგელაპარეკებიან თუკი ინგლისურად მიმართე.
არადა ჩვენი იქ ყოფნის ერთი კვირის განმავლობაში ყოველდღე ალბათ 10ჯერ გვიწევდა გამვლელებისათვის სხვადასხვა სირთულის შეკითხვით მიმართვა.
ყველა ჩვენი ადრესატი გილისხმიერი, თავაზიანი და სწორედაც რომ დემონსტრაციულად კეთილგანწყობილი აღმოჩნდა.
ძალიან გულისხმიერნი და თავაზიანნი არიან. პირველივე ადამიანი, რომელსაც ქუჩაში შეეკითხები გიპასუხებს, მიგასწავლის, შეეცდება დაწვრილებით აგიხსნას თუ როგორ მიხვიდე დანიშნულების ადგილას, გაგიღიმებს, გაგრძნობინებს რომ გითანაგრძნობს. ახალგაზრდებიც არ დაგზარდებიან, მაგრამ ხნიერი პარიზელები ცალკე მყავს მოსაფერებლები.

ძალიან კეთილგანწყობილები, ტაქტიანები და სტუმართმოყვარეები აღმოჩნდნენ.
ქართველებს გვანან მეთქი დავწერე.
პასუხი ზოგმა ინგლისურად გაგვცა, ზოგმა კი ფრანგულად, მაგრამ ისეთი ჟესტიკულაციით, რომ გაგვაგებინა როგორ უნდა მიგვეღწია დანიშნულების ადგილემდე.
ინგლისური ძირითადად მოხუცებმა არ იციან მაგრამ პასუხს არასდროს დაგზარდებიან.
საერთოდ პარიზელი ხნიერი ხალხი ცალკე თემაა. უმრავლესობა კარგად ჩაცმული, ღირსეული გამომეტყველების მქონე ადამიანია. ქუჩაში უამრავ ჯან გაბენს, ივ მონტანსა და ჯან მარეს შეხვდებით გრძელი პალტოებითა და კაშნეებით კინოვარსკვავებს გვანან.მათთვის სრულიად უსარგებლო ერთწუთიან საუბარში არ გაქვს გრძნობა, რომ შენ მათთვის უცნობი გადამთიელების უწყვეტი ნაკადის 1/ 30 000000 (ერთი 30 მემილიონედი) ხარ. ეს ქალაქი წელიწადში 30 მლნ ტურისტს მასპინძლობს, და მოსახლეობის თანდაყოლილი ზრდილობისა და კულტურის დახმარებით კარგადაც მასპინძლობს.




სპონტანური ურთიერთობები:


-ჩვენს თვითმფრინავს პარიზში ჩაფრენა დააგვიანდა ვინაიდან პრაღაში დაგეგმილი 1 საათის ნაცვლად 4 საათი გავჩერდით, გარეთ -24 გრადუსი იყო და თვითმფრინავის ფრთებს სპეციალური სითხით დამუშავება დასჭირდა. ჩვენი თანამგზავრი ერთერთი ქალბატონი, რომელსაც ბილეთი ჰქონდა პარიზი ლიონის თვითმფრინავზე, ძალიან ნერვიჯლობდა, ვაითუ ჩემს რეისს ვერ ჩავუსწროო, არადა არც ფრანგული იცოდა და არც ინგლისური.ლიონში შვილებთან მიდიოდა.
ლიონის რეისი მართლაც გაფრენილი დაგვხვდა. ჩვენ ქალბატონს პარიზის აეროპორტის მოსამსახურესთან მივყევით. ცნობათა ბიუროში არაბი შუახნის მამაკაცი დაგვხვდა, გულისხმიერად მოგვისმინა, დაგვამშვიდა, მიგვასწავლა თუ რომელი პორტისთვის უნდა მიეკითხა ქალბატონს და გვითხრა, ამ საქმეს ფორ ჰანდრით დოლარს დასჭირდებაო.
სანამ მე გუნებაში ვრწმუნდებოდი, რომ ფორ ჰანდრითი ოთხასია და არა ორმოცი, ჩემი მეგობარი გამოერკვა და შეუბრუნა "იუ არ ჯოუკინგ, იეს?" არაბმა სერიოზი სახით დააპირა თამაშის გაგრძელება, რომ მისივე თანამშრომელმა ცისფერთვალა ქერა ქალმა, რომელიც გვერდითა ფანჯარაში პასუხობდა მგზავრებს და რომელსაც საკუთარ სკამზე ჰქონდა მიყუდებული ხელჯოხი, აიღო ეს ხელჯოხი, და გაბრაზებულმა მოუქნია არაბს, დასარტყამად არა, საკუთარი ბრაზის სადემონსტრაციოდ, რომ მისი კოლეგა პარიზში ჩასულ შეშინებულ გადამთიელებს ეკაიფებოდა. არაბი გატყდა და გაიცინა. ქალბატონს ახალ თვითმფრინავზე ბილეთი უფასოდ გამოუწერა . შეპასუხება მეც შევეცადე, "იტს ნოტ ფერსთ ოფ ეიპრილ" მეთქი, სიცილით ვუთხარი, იმით გახარებული, რომ გაუთვალისწინებელ ხარჯსაც ავცდით და ლამარას შემდგომ პატრონობასაც.
ორივენი კარგები იყვნენ, არაბი რომელიც კეთილგანწყობილი ღიმილით გაგვეხუმრა და მისი მეზობელი ქალბატონიც, რომელმაც არაბის ხუმრობას დროზე მოუღო ბოლო, ვიდრე შეწუხებას მოვასწრებდით.


-კონსიერჟის სასახლის მეთერთმეტე საუკუნის კედლის საათის ახლომახლო, საფრანგეთის იუსტიციის სამინისტროს გვერდზე ვიწრო ქუჩა უნდა გადაგვეკვეთა, მე წინ ვიყავი და ტროტუარიდან გზაზე ფეხჩადგმულმა ჩემიანებს დაველოდე, ამასობაში დავინახე, რომ ამავე გზაზე გზაჯვარედინს კვეთდა და შემოდიოდა ფრანგული პოლიციის ლურჯი მიკროავტობუსების კოლონა, დაახლოებით 10მდე მანქანა მიჯრით.
მე ეს რომ დავინახე, გზის სავალი ნაწილიდან ტროტუარზე ავბრუნდი და ჩემ თანამგზავრებს დაველოდე.
კოლონა გაჩერდა, მე ჩავთვალე რომ საპირისპირო მხროდან მოძრავ მანქას უთმობდა გზას, მაგრამ აღმოჩნდა რომ კოლონა ჩვენ გვითმობდა გზას, დაბნეულობა რომ შეგვატყო პირველი მანქანის მძღოლმა, ღომილით, ხელით მაჩვენა - გადაბრძანდითო. გადავედით და კოლონა მერე შევიდა თავისივე სამინისტროში.ა, ეს კოლონაა, გუგლერსში ვიპოვე, იმავე ადგილას.

-ეიფელის ლიფტების რიგში ლიფტიორი ქალბატონი გამოგველაპარაკა - ჩვენზე ამბობენ, რომ გულცივები ვართ და ძალიან ვწუხვარო, იქით შეიქნა ჩვენი სანუგეშებელი - ყველაფერს ვხედავთ, ძალიან კარგები ხართ მეთქი. შევპირდი პარიზელების გულისხმიერების შესახებ ჩემს ბლოგზე დავწერ მეთქი.
აჰა, ვუსრულებ.

Re.:თავიდან "ქეთო და კოტეს" გავლენით მეხამუშებოდა მეთქვა ფრანგული სიტყვები - მეგონა ფილმებისმიერი ირონია, მარიაჟობა გამომივიდოდა , მაგრამ იმ მოხუცის "პაღდონ" ის შემდეგ აღარ მოვრიდებულვარ, პარდონ, ბონჟურ, მერსი თურმე ჩვეულებრივი სიტყვებია თანაც მიხვდები ამ რომ ამ ქალაქში აუცილებელი.


p.s.ის ის იყო გრძელ, წაბლისფერ პტოებში ჩაცმული მოხუცდბი ჩემთვის უკვე რესპექტაბელური, ღირსეული სიბერის სტერეოტიპად ჩამოყალიბდა, რომ გუშინ აქ ვაკის პარკის წინ გაჩერებაზე ავტობუსიდან ზუსტად ასეთივე პალტოში გამოწყობილი ქართველი მოხუცი ჩამოვიდა. მისი ფრანგი თანატოლებისგან განსხავებით იმდენად შეწუხდბული სახე ჰქონდა, რომ შევწუხდი.
ვოცნებობ საქართველოზე. სადაც ხნიერ მამაკაცებს ისეთივე ღირსეული იერი და გამომეტყვება ექნებათ, როგორიც დღეს პარიზელ ხანშიშეშულებს აქვთ.

პარიზის ქუჩები: ქუჩაში მოძაობის წესები.

ქუჩაში მოძრაობის მიღებულ (და არა ოფიციალურ) წესებს განვიხილავ როგორც მასში მონაწილე ხალხის ზოგად ეთნო თუ ქალაქური ფსიქოპორტრეტის მთავარ მაჩვენებლად. არაერთხელ დამიწერია გაბრაზებულს ჩვენი ქალაქის უზრდელ მოქალაქეებზე სწორედ ქუჩაში მოძრაობის თბილისური რეალიების შემხედვარეს.
პროექტისც კი დავწერე ამ თემაზე(თუმცა ჯერ ვერ დავაბინავე).
პარიზში წასვლამდე მქონდა წარმოდგენა, რომ ქუჩაში მოძრაობის მონაწილე ობიექტები (მანქანები/მოტო/ველო ტრანსპორტი და ქვეითები) განუხრელად უნდა ემორჩილებოდნენ შუქნიშნებსა და ქუჩის სტოპხაზებს. ყოველთვის ვბრაზდებოდი, როდესაც თბილისში ვაწყდებოდი ავტომობილის მძღოლსა და ქვეითს შორის ნებისმიერი სახის ურთიერთობას (მიმაჩნდა და ახლაც მიმაჩნია, რომ ქვეითის მუდარიანი თვალები მძღოლის მიმართ- მაცალე გზაჯვარედინის გადასვლაო, ან მანქანის დაძვრისწინა ქვეითის წვივზე მიგდება, უკანა მანქანის სიგნალი შუქნიშნის გაყვითლებისთანავე არის ურბანულ-ტრანსფორმირებული რატომღაც შერჩენადი დედის გინება და საერთო ჯამში ჩემი ერის სირცხვილი).

მაინტერესებდა, როგორ ხერხდება ქალაქში, რომელსაც ამ საკითხში თბილისთან შედარებით 10-ჯერ მეტი ობიექტური პრობლემა აქვს (მოსახლეობის რაოდენობა, ავტოსთან ერთად მოტო და ველო ტრანსპორტის სიმრავლე, სხვადასვა კულტურის ტურისტთა ტაბუნების ნიაღვარი და სხვა) ავტო და ქვეითთა მოძრაობის რეგულირება ცივილიზაციის ფარგლებში.
მაინტერესებდა როგორ ინარჩუნებს ღირსებას ქვეითი და მძღოლი, რა ჯადოსნური ელექსირი აქვს ამისთანა ფრანგულ ჟანდარმერიას, რომ ასეთ ქალაქში მოძრაობა დაარეგულიროს.
პირველივე დღეს გავერკვიე. მოძრაობა მართლაც დარეგულირებულია, თითქმის იდეალურად დარეგულირებული, იმდენად იდეალურად, რომ ქაოსს ჰგავს, მაგრამ იდეალურ წესრიგზე უფრო ეფექტურია.
აღმოჩნდა რომ ქუჩაში მოძრაობას პოლიცია არ არეგულირებს. ქუჩაში პოლიციელი ერთადერთ პაწაწინა რატომღაც უშუქნიშნო გზაჯვარედინზე იდგა და ქვეითებს ეხმარებოდა, ქვეითთა უპირობო პრივილეგიას კიდევ უფრო ზრდიდა.

მაშ ასე, პოლიციელები არა. მაშ რა?
ჩამოვთვლი:
-შუქნიშნები თითქმის ყველა 50 მეტრშია,
-გადასასვლელი ასევე ყველა 50 მეტრშია და აუცილებლად დახაზულია.
-ქვეითებს აუცილებლად, ყველა გზაჯვარედინზე აქვთ შუქნიშანი.
-ქუჩაში მოძრაობის მონაწილეთაგან პრივილეგირებულნი არიან ქვეითები.
ეს აქამდე სტანდარტულ ცივილური, ახლა კი კონკრეტრულად პარიზული -
-ავტომობილები განუხრელად ემორჩილებიან შუქნიშნებს, მაშინ როდესაც ქვეითს შეუძლია გადაირბინოს ქუჩა ქვეითთათვის წითელ შუქზე ერთი პირობით, თუკი ავტო/მოტო/ველოს არ მოუწევს მოძრაობის შენელება თავისივე კუთვნილ მწვანე გზაზე, არათუ დამუხრუჭება, შენელებაც კი დაუშვებელია.
-ქვეითებს შეუძლიათ ისარგებლონ თავისი უპირატესობით, მაგრამ ამ სარგებლობასაც თავისი "ბოდილენგვიჯის" წესების დაცვა ჭირდება. მაგალითად, თუკი ერთი ფეხი მაინც ჩამოდგმული გაქვს ტროტუარიდან და გადასვლას აპირებ, გზა შენია, მაგრამ თუკი ტროტუარიდან გზაზე ჩამოსული კეთილგანწყობილი ჟესტით მანქანას უთმობ გზას, მძღოლი დაიბნევა, შეწუხებული ფრთხილად გაგივლის და შეიძლება უკმაყოფილომაც მოგაბურტყუნოს რამე.


ერთი შეხედვით ქუჩა ხალხს და მანქანებს +მოტოციკლებსა+ველოსიპედებს ვერ იტევს , პერიოდულად ეს ყველაფერი ქაოსს დას უწესრიგობას ემსგავსება, მაგრამ მთავარი წესი ყოველთვის შენარჩუნებულია.

-მთავარი ერთი წესი, რომელიც ქუჩაში მოძრაობას არეგურირებს მაინც ერთია - ერთმანეთის პატივისცემა ქვეითთა უპირატესობის მუდმივი დემონსტრირება.

შედეგად 6 დღის განმავლობაში ჩვენ საცობი არ გვინახავს, არც შეურაცხყოფილი ქვეითი. სიგნალები არის, იშვიათად გაბმულიც, მაგრამ უფრო გამოფხიზლების მიზნით, ვიდრე შეგინების.
გადაჭედილ და უხვ შუქნიშნიან ვიწრო ქუჩებში მხოლოდ მოტოციკლები დაქრიან პირუეტებით (ხაზებს ადვილად და ოსტატურად იცვლიან) მაგრამ გზაჯვარედინების სიახლოვეს არათუ მოტოციკლები, ველოსიპედებიც საერთო წესს ემორჩილებიან.

დამატებითი ბორდიურები

თამარ მეფისა და აღმაშენებლის ქუჩების გადაკვეთაზე ავტომობილებით მუდმივად გადაჭედილი მოედანია.

წინასწარ იცი, მიახლოვებამდე იცი რომ საცობში უნდა შეერჭო და გზა იკვლიო სიგნალებისა და მანევრების მეშვეობით.
ვიწროა ეს მოედანი, არაა საკმარისი ამდენი მსუბუქი, სამარშრუტო და ახალი ყვითელი ავტობუსისათვისათვის.

აქ მანქანები 7 თუ 8 სხვადასხვა მიმართულებით მოძრაობენ, ეს მიმართულებები ერთმანეთს კვეთს. ხშირად, აქ დაწყებული საცობები ხიდს გადაივლის და ცირკის მთასაც აღწევს.
აი, მოედანი უფრო ფართო რომ ყოფილიყო ხომ ავცდებოდით ამ დაუსრულებელ საცობებს, დროისა და ნერვების აუნაზღაურებელ კარგვას.
მაგრამ არ არის, ვიწროა. ეხ, რა იქნებოდა ამ მოედანს ერთი-ორი მეტრი სიგანე მოამატა, იქნებ გვშველოდა რამე.

...


ეშველა,
მართლა ეშველა.
აღარაა მუდმივი საცობები, მუდმივი ნერვიული სიგნალები.


მანამდე კი ვიღაც მტარვალმა მმართველმა, იმის მაგივრად რომ ტროტუარები დაევიწროებინა და საავტომობილო გზა გაეფართოვებინა, თავისუფალი მანევრის საშუალება მოემატებინა მძღოლებისათვის, ადგა და პირიქით, მთელი მოედანი დამატებითი ბორდიურებითა და ფეხით მოსიარულეთა შემაღლებული კუნძულებით მოფინა. ესღა აკლდა ისედაც მიჭუჭყნულ მოედანს.


არადა ეშველა.
ვერა გავიგე რა, ეს როგორ? თავისუფალი მანევრის შემცირებამ, დავიწროებამ, აღვირმა და ავშარამ როგორ უნდა მაჩუქოს მე ის დრო, ის თავისუფალი დრო, რომელსაც მე მეტი სივრცე, მეტი მანევრის უფლება მართმევდა.
ჰა?


გზაჯვარედინი
ავარია. ორივე დამნაშავეა.

გზაჯვარედინი ვიეტნამში

ქართული სენი-
დამნაშავე წინა მანქანაა

მარტივი მასტერკლასი

ვაკე საბურთალოს დაღმართი

ავარიების უმეტესობა არის ორივე მძღოლის მიერ მოძრაობის წესების დარღვევის შედეგი.
click.

აქედან დასკვნა!
ნუ ენდობი სხვას, შენ იარე წესიერად და აცდები ავარიას.

თუმცა, მარტომაც შეიძლება ივაჟკაცო. აგერ დასტური, ვაკე საბურთალოს დაღმართი.











არასრული გალერეა.

შენი ოჯახი შენს ხელშია, არ ენდო მთავრობას!

ფრინველის გრიპმა განიცადა მუტაცია და ღორის გრიპი გახდა. და შემდეგ ღორის გრიპი კვლავ მუტირდა და (დედამუტირდა მაგის!) და ...
ადამიანზე გადმოვიდა - ადამიანიდან ადამიანზე გადადების უნარი შეიძინა.


ქალბატონებო და ბატონებო,
ეს ჩვენს ბიოგრაფიებში პირველია, ნუ აურევთ ფრინველისა და ღორის გრიპში, ეს ადამიანის მკვლელი ვირუსია.
პანდემია გამოცხადებულია.
ჯანმო ცდილობს მსოფლიო რაციონალურად მართოს და პანიკას არ მისცეს საშუალება გრიპზე მეტი წაახდინოს.

7 დღის წინ მექსიკაში, 5 დღის წინ აშშ-ში, 4 დღის წინ ესპანეთში, 3 დღის წინ გერმანიაში...

გრიპის ვირუსი (ყოფილი ქათმის, ყოფილი ღორის) ადამიანიდან ადამიანზე გადავიდა.


თუ დაიწყო მასშტაბური პანდემია და შედეგად პანიკა, ყველამ უნდა მოვიმარაგოთ რაც შეიძლება ადრე (დავასწროთ სხვებს)...

ნიღბები 100ც. მინიმუმ
ხელთათმანები 10ც. მინიმუმ



სარეზერვო საჭმელი





ესენია:

სარეზერვო მარაგი:
Baking mixes (Pie crust mix plus canned pie filling =cobbler)
Baking powder
Baking soda
Barley
Bay leaves (delicious in beans, and insects avoid foods like flour with a bay leaf stored inside the bag)
Beans-dry
Bottled drinks and juices (not refrigerated type)
Brown Sugar
Bullion, concentrated broth
Butter flavoring, like Molly McButter. Freeze for storage if you can.
Candy
Canned beans
Canned broth
Canned chicken breast
Canned chili
Canned diced tomatoes, other tomato products, and sauces
Canned French fried onions for green bean casserole
Canned fruit
Canned milk, evaporated milk
Canned pie filling (don't overlook, great item)
Canned pumpkin
Canned Salmon
Canned soups
Canned stew
Canned sweet potatoes
Canned Tuna
Canned veggies
Cans of lemonade mix, other canned dry drink mixes
Cheese dips in jars
Cheese soups, like cheddar, broccoli cheese, and jack cheese
Chinese food ingredients
Chocolate bars
Chocolate chips
Chocolate syrup, strawberry syrup squeeze bottles (about that dry milk, again)
Coffee filters (also for straining silt out of water)
Corn Masa de Harina or corn tortilla mix
Corn meal
Corn starch for thickening
Cream of Wheat
Cream soups (good for flavoring rice & pasta, too)
Crisco
Dried eggs
Dried fruit
Dried onion (big containers at warehouse stores)
Dried soups
Dry cocoa
Dry coffee creamer (big sealed cans, many uses including making dry milk taste better)
Dry milk powder
Dry Mustard
Flour, self rising flour Flour tortilla mix for flour tortillas, wraps, and flatbread
Garlic powder
Granola bars (not great shelf life)
Hard candy
Honey (also reputed to reduce viral load in throat and esophagus)
Hot chocolate mix
Instant coffee if you drink it, or coffee and a manual drip cone or similar
Instant mashed potatoes
Jarred or canned spaghetti sauce
Jarred peppers
Jellies and Jams
Jerky
Ketchup
Kool Aid
Lard, Manteca (good in beans, substitute for bacon or salt pork, tortilla making, many other uses)
Large packages dry pasta, thinner type saves fuel
Marshmallow cream
Marshmallows
Mayo packets from warehouse store, if you must, not really a good value.
Mexican food ingredients
Mustard
Nestle Table Cream (substitute for sour cream, cream, or half-and-half) in lots of ethnic stores, including British)
Nuts (freeze if you have room)
Oatmeal
Oil (Shelf life not great, freeze if you have room)
Olive oil
Olives, green and black
Onion powder
Packaged bread crumbs
Pancake mix, one step, and other mixes that already have the eggs in them
Parmesan
Peanut butter, nut butters
Pepper
Pet food
Pickles, relish (not refrigerator case type)
Powdered sugar
Power bars
Raisins
Ramen
Ravioli or any canned pasta you can stand
Real butter or favorite margarine-keep frozen until disaster if you can. Butter keeps a long time in cool temps)
Rice (cheap and filling)
Salsa and hot sauces (Franks Hot Sauce!)
Salt
Spam or Treet :( !
Spices and herbs your family likes
Stovetop Dressing mix
Sugar
Summer sausage ( cheaper around holidays)
Sweetened condensed milk
Syrups
Tea
Trail mix
Ultra pasteurized milk (expensive)
Vanilla (improves dry milk, too)
Velveeta (watch carton date, freeze for storage if possible)
Vienna sausage
Yeast, if you think you would use it. May be frozen.

Baby food
Pet food
Please use the button below to send this list to friends and relatives. Every family, every person who is prepared decreases the pressure on others.

სარეზერვო მარაგი
*Gas in cars, always. (Ask the people trying to escape hurricane Rita)

*Non-electric can opener

*Clorox, plain kind
*Dishwashing detergent
*Small scrubbie
*Paper Towels
*Toilet paper, a very important item
*Tissues

*Matches
*Long-snout type lighters
*Candles
*Portable heater
*Emergency radio
*Emergency lighting
*Camp stove & fuel
*Games, playing cards, craft supplies, hobby supplies, free word games and other games off the net

*Containers, including at least one 5 gallon or similar bucket (emergency potty and many other uses)
*Plastic bags, different sizes, including large ones, many uses
*Duct tape
*Scissors
*Disposable plates, forks, spoons, hot and cold cups
*Knives
*Cooking pots and a few utensils (in case you are forced to leave)
*Hand beater, non-electric, like in the old days (many uses including mixing dry milk)
*Ziplock bags
*Aluminum foil

*Extra set of car keys
*Sleeping bags or plenty of blankets
*Sturdy shoes
*Glasses, sunglasses
*Clothes pins
*Clothes line rope and other rope (multiple uses)
*Surgical type gloves
*Work gloves
*A little shovel (what if the potty doesn't work.. and other uses)
*A small saw, tools or toolkit
*Non-electric clock or watch
*Batteries
*Duct Tape and sheet plastic
*Mylar type emergency blankets (good over windows, too)

*Sunscreen
*Purell or generic alcohol gel hand cleaner (Very Important)
*Nail brush
*Wipes or baby wipes, refills are usually cheaper (get several kinds, brands smell differently)
*Bug repellent, skin type
*Insect killers, flying type also
*Shaving supplies
*Nail clippers
*Toothpaste, mouthwash, dental floss
*Tampons or other sanitary needs
*Shampoo
*Soap
*No-rinse face wash, like Cetaphil (generic OK)

*Mop bucket with wringer to use as a washing machine (Dollar Stores, discount store, inexpensive)
*Maps, atlas
*Compass
*Metal garbage can to burn trash
*Paper and pen
*Magnifier
*A Sharpie type waterproof marker
*Note paper
*Photocopies of important documents such as birth certificates, drivers' licenses and so on for the entire family
*A cell phone charger, if you have a phone. Even when phone service was available, many Katrina survivors could not call out because their phones were dead and there was no power. When phone service is bad, small text messages can sometimes get through.
*A corded phone, they don't need electricity like a cordless phone
*Camping toilet, or perhaps your family has a bedside potty stored?
*Generator
*Solar panels and battery system
*Oil lamps and pure lamp oil
*Firewood
*Coleman lanterns with fuel & mantels
*Items for self protection
*Good locks on doors and windows
*Water containers
*Gasoline containers
*Hatchet or Axe

*Wound closure strips
*Gauze and tape
*Band aids
*Betadine or Hibiclens to wash injuries
*Anesthetic, like Lanacaine or Solarcaine
*Vitamins
*Imodium (generic is fine and cheaper)
*Tylenol or Ibuprofen
*Theraflu
Vitamin C, or Ester-C, Emergen-C
*Extra bottles or packages of all of your regular prescriptions, B.C. pills
*Contact lens solution
*Antibiotic ointment
*Thermometer

*Pet supplies (Pet birds, kept indoors, are NO risk to you)



და თუკი იმ დროისთვის , ღმერთმა არ ქნას, ოპოზიცია იქნა ამ ქვეყნის სათავეში აუცილებლად დაგჭირდებათ ცეცხლასაროლი იარაღი საკუთარი თავისა და ოჯახის სიცოცხლის დასაცავად.
ასევე არ გაწყენთ ელექტროშოკები ყველა ოჯახის წევრზე, სასიგნალო მაშხალები, აკუმულატორზე მომუშავე სირენა. გისოსები ფანჯრებზე და რკინის კარები თავისთავად.



ვღადაობ?

ვნახოთ.

gadamaTargmnineTt raa.

ეს მათთვის, ვისაც მახსოვრობა 7 ნოემბრის იქით აღარ უჭრის.


ამათაც ეგონათ რომ გათვალეს, რომ სხვაზე უკეთ გათვალეს, რომ სხვებზე მეტი პატრიოტები არიან, რომ სხვები მშიშრები არიან და.. ამ მშიშრების ნაცვლად თავი გარისკეს ნათელი მომავლისთვის.

ვინ უფრო მაგარია - ქართველი თუ გერმანელი

ქუჩა...
ჩვენში გავრცელებული ცრუ კლიშეების მიხედვით ქართველები ფიცხი, ამაყი, მოხერხებული, რისკიანი ხალხი ვართ.

ვერ ვიტანთ მანქანის ჩანჩალით ტარებას.
ჩვენთვის ჩვეულებრივი მგზავრობაც კი შეჯიბრი და თავგადასავალია. აუცილებლად ვიყენებთ მინიმალურ საშუალებასაც კი, რათა დავწინაურდეთ და უკანმომავალი არ გავატაროთ, თუნდაც ამისთვის წესების დარღვევა მოგვიწიოს.
ჩვენი მანქანის ტარება ადრენალინს და რამდენიმესაფეხურიან გათვლებს საჭიროებს.


ჩვენს წარმოდგენაში გერმანელები კანონმორჩილი, წყნარი, აუღელვებელი ხალხია. მათ ჩვენგან განსხვავებით შეუძლიათ ერთი საათი იდგნენ ავტობანის საცობში და არ გადავიდნენ გვერდზე თავისუფალ ხაზზე, რომელსაც ღერძულა ხაზი კვეთს.
ქუჩაში მოძრაობის წესებს არასდროს დაარღვევენ. შეუძლიათ ქალაქებში საუკეთესო ასფალტზე მანქანის მართვის 50 კმ/სთ სიჩქარიეს ცხოვრებაში ერთხელაც არ გადააჭარბონ. მანქანის ტარებისას 2-3 საფეხურიანი კომბინაციის გათვლა იშვიათად უწევთ, და თუ ვინმემ თავისი მანევრით თუნდაც ერთხელ დაამუხრუჭებინა ან ხაზი შეაცვლევინა წითლდებიან და აღშფოთებას არ მალავენ.


მაგრამ...
მაგრამ, formula-1 ავტორბოლაში სადაც ადამიანებს სპეციალურად დათქმული აქვთ პირობა - მაქსიმალურად სწრაფად, მაქსიმალურად მრავალსაფეხურიანი გათვლებით, ბევრი ადრენალინით, რეალური ხიფათითა და მაღალი რისკით მანქანის ტარება, ერთი მიზნით - გაასწრო ყველას, გერმანელები ქართველებს 10 თავით გვჯობიან. თანაც იმათ მხარეზე ერთი ჩემპიონი და ჩვენს მხარეზე ერთი დამარცხებული კი არაა. იმათ მხარეზე ბევრი ჩემპიონია, ჩვენს მხარეზე კი - მონაწილეც არ გვყავს.

აქედან დასკვნა - გერმანელები ქართველებზე გაცილებით უფრო რისკიანი, ფიცხი, მოხერხებული და სწრაფი გათვლების უნარის მქონე ხალხია, თუ მოინდომეს და როცა საჭიროა..

ჩვენს გზებზე მძღოლების მიერ იმპროვიზაციის, სისწრაფისა და რისკიანობის უნარების გაუთავებელი დემონსტრირება უბრალო უწესობაა და არა ხასიათის თავისებურება.
ხასიათი და უნარები გერმანელებს აქვთ.