მთვარე და კიორლინგი

ეს რასა* ასე ერთობა. მერე ასე თამაშობს და შედეგად... მთვარეზე (მთვარის ორბიტაზე) უშვებს თანამგზავრს. იხითხითეთ კიორლინგზე. მე კი ის, დედამიწიდან გაშვებული რაკეტის მთვრის ორბიტაზე გასვლას მაგონებს. Apollo 13 Trajectory რასა* – ზერასა: რუსები და ამერიკელები.

ცოცხალი ქვეყანა.

საქართველოში მინდა ეს. საერეთოკავკასიური ( ჯერ). უდაბნო ჭირდება ამას და.. სოფ უდაბნოს გვერდზე, ან სტეფანწმინდამდე, სნოს შესახვევთან : დიდი სივრცე. ოღონდ გაზაფხულზე, ან შემოდგომაზე, კომფორტული ტემპერატურის დღეებში. და არაფორმალური შეჯიბრი ქვეყნებს შორის. ვინც დაინტერესდით

ER.

ჩემი ცხოვრების პროფერსიული ნაწილი თითქმის ისევე საინტერესოა, როგორც სერიალი ER.
ამერიკელებმა მისი 15 სეზონი ნახეს. ანუ თხუთმეტი წელი გაძლეს ეყურებინათ სიკვდილ სიცოცხლის ამბების კრიალოსანისთვის.

ჩვენ მხოლოდ ერთი წელი ვუყურეთ, მეტს ვერ გავუძელით.

საიმოვნებით ჩავჯდებოდი ციხეში, თუ იქ ამ სერიალს მაყურებინებდნენ და ექიმობას არ დამიშლიდნენ.
პირველ ამერიკულ სამედიცინო სერიალს მოჰყვა არანაკლებ საინტერესო, მაგრამ ცოტათი მისტიკური დოქტორ ჰაუსი და შემდეგ ისევ რეალისტური გრეის ანატომია.

გრეის ანატომია ფესვებს (ER) დაუბრუნდა.

იქ ისევე როგორც ემერჯენსში ყოველსერიულად ნახავთ ჩუმ გმირობებს, ურთულეს დილემებს, ძალიან კარგ და ძლიერ ადამიანებს, ღირსეულ ნაბიჯებს.

მოკლედ, ნახავთ სუპერადამიანების ცხოვრებას.

არა, სხვანაირად უნდა მეთქვა – ნახავთ სუპერადამიანების მიერ შედეგნილი საზოგადოების ცხოვრებას.

მიყვარს ეგ ხალხი, ამერიკელები. იმდენად კარგები არიან დანარჩენ მსოფლიოზე, როგორც ეგ სერიალები აღემატება ადამიანთა სიკარგით და ღირსებით სხვა ქვეყნებს. მათ შორის ჩვენც.

დოჩანაშვილის კარცერ ლუქსში დამნაშავეებს იძულებით ვაყურებინებდი ER–ს, გრეის ანატომიას და შემდეგ დოქტორ ჰაუსს.

1993–94 წლებში დამწვრეობის ცენტრში რეანიმაციაში ვმუშაობდი.
კარცერ ლუქსისის ანალოგია მაშინ იქ გამიჩნდა. უნდა მიაღებინო მონაწილეოება პოტენციურ ან შემდეგარ დამნაშავეს დამწვარი ადამიანის მოვლაში. დამწვრობის სირთულე–სიმძიმე–პერსპექტივა დამწვრობის ფართით და სიღრმისთ განისაზღვრება და არა პაციენტის დღევანდელი გუნება განწყობით და კლინიკური მონაცემებით.
შედეგად პაციენტი, რომელსაც ფრენკის ინდექსით 90–100 ქულაზე მეტი დაზიანება აქვს მიღებული, აუცილებლად მოკვდება.
გადაიტანს დამწვრობითი შოკის,
დამწვრობითი სეპტიცემიის,
დამწვრობითი ფსიქოზის,
დამწვრობითი სეფსისის,
პოლიორგანული უკმარისობის ეტაპებს
და
აუცილებლად მოკვდება.


იშვიათად "მოსაკვდენი" ავადმყოფი გადარჩება, აი, იხ. ფერ სურათებით.


კვდომის ეს ეტაპები შეიძლება ერთი კვირა ან ერთი თვე გაგრძელედეს.
მთელი ამ ხნის განმავლობაში პერსონალი პაციენტთან ინტენსიურ ურთიერთობაშია. როგორ ურთიერთობაში, თქვენ წარმოიდგინეთ.

დამწვრობით სიკვდილი იმდენად კოშმარული მოვლენაა... რომ მას სახელმწიფო არ ცნობს, თვალს ვერ უსწორებს. მაშინ დამწვარი ადამიანი არავითარ პროგრამაში, რომლითაც უნდა დაფინანსებულიყო მისი მკურნალობა, არ ჯდებოდა და მე მგონი ... არც ახლა.

სუპერადამიანები? სუპერადამიანების საზოგადოება?

ეჰჰ.


არადა არიან ჩვენშიც.
საჯარო ვიდეოთვალები მინდა ჩემს განყოფილებაში და დამწვრობის ცენტრის რეანიმაციაში, თქვენც ნახავდით ღირსეულ, რთულ გადაწყვეტილებებს,თითქმის ისეთივეს, როგორიც ამერიკულ სერიალებშია და.. რომელთაც არასდროს არავინ დააფასებს.

მინდა ვიამაყო

ჩემი ქვეყნით.

ბრიტანეთით აღფრთოვანებული ამერიკა

იდუმალი ელფერი შეფასებას ამძაფრებს, აძლიერებსდა აბუქებს.
ორივე მიმართულებით; ცუდს შეგაძულებს, კარგით აღგატაცებს.

მე ვარ აღტაცებბული ამერიკით, მსოფლიოც.

და რამ აღგვატაცა?

მე მაგალითად, იმან , რომ ეს ქვეყანა არისტოკრატიული ინგლისია, ებრაელთა ინტელექტითა და აფრიკელების ექსპრესიით.

მშვენიერი კომბინაციაა.

ამ პოსტის გმირი კი, ბრიტანეთია, თვით ამერიკის აღტაცების ობიექტი.


ამერიკა ინგლისითაა აღფრთოვანებული.



თავი დავანებოთ იმას, რომ აშშ ინგლისურენოვანი ქვეყანაა, ეს მას ისტორიიდან ერგო.

თავი დავანებოთ დიდ პოლიტიკას, რომელშიც არა მხოლოდ სიმპატია-ანტიპათიები ზემოქმედებს, არამედ კერძო ინტერესებიც.
თუმცა პირველი და მეორე მსოფლიო ომები, (თეირანი 1943 ჩერჩილი რუზველტი სტალინი), ერაყის პირველი და მეორე ომები, ავღანეთის ომი, როცა აშშ და ბრიტანეტი მთელი ნატო/დასავლეთის სიფრთხილის მიუხედავად საომრად გაერთიანდნენ.
ამ ორ ქვეყანას შორის განსაკუთრებული მეგობრობის საბუთია.
მაგრამ, მაინც თავი დავანებოთ პოლიტიკას.



ინგლისი ამერიკის დამოუკიდებლობის ისტორიული მტერია, ამერიკა 200 წელია (4ივლისს) დღესასწაულობს ინგლისის ბატონობისაგან თავის დახსნას, მაგრამ კვლავ რჩება ინგლისზე ნებაყოფლობით დამოკიდებულებაში.
მხოლოდ გულიდან წამოსული, დაუძალებელ-დაუვალებელი ფაქტები ჩამოვთვალოთ:


-აშშ დროშის ფერები ბრიტანეთის დროშისაა,

-ჯეიმს ბონდი ბრიტანელი აგენტია,

-101 დალმატინელი ,

-ვინი პუხი,

-პიტერ პენი

-და ჰარი პოტერი


თინა ტერნერი ლონდონში დასახლდა,

ბევრ ბრიტანელ მუსიკოსს აღიარებისათვის ჯერ ამერიკაში მიუღწევია და მხოლოდ შემდეგ საკუთარ სამშობლოში:

ბიტლზი,

U2,

...



თუმცა ბრიტანეთით სხვა ისტორიული მტერი, საფრანგეთიცაა მოჯადოებული:
სამ მუშკეტერში დიუმა დედოფალს ინგლისელის საყვარლობას პატიობს,
ჟიულ ვერნის მოგზაურობა დედამიწის გარშემო ინგლისში იწყება და მთავრდება.



კარგი იქნება, ოდესმე თუ იმ საქართველოში გავიღვიძებ, რომელიც ბრიტანეთითაა აღფრთოვანებული. ჯერ კი მანამდე შორია, რომ აღფრთოვანდე, როგორც მინიმუმ, უნდა იცოდე.
დავიწყოთ დიკენსით (დიკენსი ხომ ამერიკით აღფრთოვანებული ბრიტანელი იყო), მერე გადავიდეთ შექსპირზე, ჯეიმს ვატზე, ნიუტონზე, ჩერჩილზე და ლენონზე, შუაში ჩასაწერებში მომეხმარეთ..



პ.ს. პრაქტიკული რჩევა
ტვ არხი english club მე-5 ადგილზე, მაქვს და ხშირად ვნახულობ.
თქვენც გირჩევთ.

Hollywood

იცოდით თუ არა, რომ ქალაქ ჰოლუვუდის წარწერა-სიმბოლო 1923 წელს აშენდა და მას თავიდან ჰოლუვუდლენდი ეწერა.
ის ააშენეს მშენებელმა დეველოპერებმა, რომლებიც ამ რეკლამით ჰოლივუდის ზედა მიწების სარფიანად გაყიდვას იმედოვნებდნენ.



ბოლო 4 ასო "ლანდ" მხოლოდ 1949 წელს მოაცილეს, და ამით ეს წარწერა მთელი ქალაქის აღმნიშვნელად გადააქციეს.
რეკლამის სავარაუდო ხანგრძლივობა 1,5 წელი იყო, მაგრამ ის ჰოლივუდისადმი ინტერესის ზრდისა და კინოინდუსტრიის აყავების პარალელურად სიმბოლოდ იქცა და ჰგიებს უკუნისამდე.





მანამდე კი, 1932 წელს 24 წლის უელსიდან ჩამოსული ულამაზესი ქერა ცისფერთვალა პერსპექტიული მსახიობი,
Peg Entwistle
რომელმაც ცოტა ხნის წინ "მეცამეტე ქალში" ითამაშა, ეიჩ ასოზე ავიდა და გადმოხტა. თავი მოიკლა.





Born: Jul 01, 1908 in London, UK
Died: Sep 18, 1932 in Hollywood, California
Occupation: Actor
Active: '30s
Major Genres: Thriller, Drama
მისი გვამი ორი დღის შემდეგ იპოვნეს. თვლიდა რომ აღიარებას ვერასდროს ეღირსებოდა. იჩქარა.

მას შემდეგ ეს ადგილი საფუძვლიანადაა დაცული და შესაბამისად ასეთი რომენტიული თვითმკვლელობის მოსურნეთ იმდებს უცრუებს.


ეკრანიზაცია.
ბოლო წარწერაში- " პეგ ენტვისლის თვითმკვლელობის შემდეგ ეს წარწერა წარმატებული კინოინდუსტრიის სიმბოლოს გარდა, დამსხვრეული ოცნებების სიმბოლოც გახდა".
მიყვარს რთული სიმბოლოები, სკოლის ერთი კლასის დამთავრებაზე უფრო სასარგებლოა ზოგჯერ. პიროვნებისთვის არა, სოციუმისთვის.

რეკლამამ კი, იმუშავა. ჩრდილოეთი ჰოლივუდი ააშენა.

ამერიკას გაუმარრ-ჯოს!

გოდ ბლეს ამერიკა
ვერ გაასწრებს

NATIONAL ANTHEM

ზბიგნევ ბჟეზინსკი

ზბიგნევ ბჟეზინსკი

"ამერიკის შეერთებულ შტატებს თითქოს ორი ურთიერთსაწინააღმდეგო მიზანი აქვს მისაღწევი, რომელიც საბოლოო ჯამში არ არის ურთიერთსაწინააღმდეგო.
ერთი ის არის, რომ შტატებს ჰქონდეს კარგი თანამშრომლობა რუსეთთან. ...

...მაგრამ ჩვენ აგრეთვე გვაქვს სხვა მიზანიც, სახელდობრ, ყოფილი საბჭოთა კავშირისა და ყოფილი საბჭოთა ბლოკის სივრცეში პოლიტიკური პლურალიზმის კონსოლიდირება. განსაკუთრებულ მაგალითად შეგვიძლია მოვიყვანოთ ისევ და ისევ საქართღველო, რომელიც არ უნდა გახდეს ნაკლებ პრიორიტეტული და უკრაინა, რომერლიც არ უნდა იქცეს სატელიტად.
ზერელედ რომ შეხედო, ეს ორი მიზანი შესაძლოა კონფლიქტურად მოგეჩვენოს. მაგრამ რეალურად ეს ასე არ არის. იმიტომ, რომ თუ სქართველო გადარჩება და უკრაინა განვითარდება, უფრო დიდი შანსია იმისა, რომ გრძელვადიან პერიოდში რუსეთი პოსტიმპერიული დემოკრატიული ქვეყანა გახდება.
თუ საქართველო და უკრაინა წაბარბაცდნენ, რუსეთი კვლავ გახდება იმპერია, მზარდი ამბიციებით, რომელთანაც გრძელვადიან სარფიანი ურთიერთობების დალაგება უფრო რთული იქნება."

ლიბერალი #11
32-ე გვერდი

ობამას ნობელი

Obama priced for not to be Bush.


სურათის შესაფასებლად კედელს ცოტა უნდა მოშორდე. დისტანციიდან უნდა შეაფასო. სურათზე ცხვირმიდებული სურათს ვერ წაიკითხავ.
ისტორიულ მოვლენებსაც დისტანცია, ამ შემთხვევაში დრო ჭირდებათ იმისათვსის, რომ საბოლოო შეფასება მიეცეთ.
აღმაშენებელს 4 საუკუნის შემდეგ დაარქვეს აღმაშენებელი. ვახტანგ გორგასალმა კი თბილისის დაარსება ისურვა, იზრუნა კიდევაც მაგრამ ვერ მოესწრო, შესაბამისად ვერც წარმოიდგენდა, რომ 15 საუკუნის შემდეგ მის მიერ დაარსებული ქალაქის ცენტრში მისი ძეგლი იდგებოდა. მას სიცოცხლეში ხომ ამ პროექტისთვის დაფნის გვირგვინი არ მიუღია. იქნებ ჭოჭმანობდა კიდევაც, რომ ძალღონეს აკლებდა უჯარმას, მცხეთასა და არტანუჯს.

ომი რომ არა..

ობამას ევროპამ ნობელის პრემია უძღვნა ერთი განზრახვით, ჩარჩოში ჩასვას ის. იმ ჩარჩოში, რომელიც გულისხმობს განვითარებული ქვეყნების ბურჟუაზიისათვის სამომავლოდ ყოველნაირი ექსტრიმის თავიდან აცილებას. აღარ უნდათ იმპერიების ჭიდილის ყურება, ერთხელ და სამუდამოდ დალაგებულ, მშვიდობიან მსოფლიოს თხოულობენ.

მანამდე, თვით ამერიკაშიც შეიკრიბნენ რესპუბლიკელი და დემოკრატი მეგა ექსპერტები და პოლიტიკური ავტორიტეტები და ერთობლივი წერილით ობამას რუსეთთან ურთიერთობის დალაგებისკენ მოუწოდეს.

მოკლედ, 2009 წელს მსოფლიომ კიდევ ერთხელ მოითხოვა თავისი პოლიტიკოსებისგან რუსეთისათვის რევერანსების კეთება.
ეს მსოფლიოს მუდმივი ჯვარია, მოუაროს რუსეთსა და მის მსოფლიო ბატონობის ამბიციას.
განვითარების ამ ეტაპზე ევროპა და ამერიკა დარწმუნდა რომ რუსეთი კვლავ ისაა, ჰოლივუდურ კინოებში რადაც ხატავდნენ, ძლიერი, ჭკვიანი, ბოროტი და ამბიციური.



რუსეთი ყველაზე დიდი ამბალია კლასში, რომელსაც ერთი მიზანი აქვს, ყველა თანაკლასელი იღლიაში მოიმწყვდიოს, მოახრჩოს და ათქმევინოს, შენ ხარ ჩვენი მზე, ჩვენი წინამძღოლი და ლიდერიო.

ეს მსოფლიომ არათუ ანალიტიკოსებისა და პოლიტიკოსების, არამედ მოსახლეობის დონეზე შეიგნო.
ამ მდგომარეობიდან გამოსავლად მსოფლიომ ამ ეტაპზე მშვიდობიანი კრუტუნი ამჯობინა.



ომი რომ არა, ჩვენი ომი რომ არა, იქნებ ამ დიდი გეოპოლიტიკური მანევრის განსამტკიცებლად მსოფლიოს სულაც მიეღო თამაშის ის წესი, რომელსაც რუსეთი მოახვევდა თავს მსოფლიოს საქართველოსთან მიმართებაში:
-ომის გარეშე ჩააყენებდა ჯარს აფხაზეთისა და ს.ოსეთის საზღვრებზე,
-აღიარებდა ამ ტერიტორიების დამოუკიდებლობას, ამას არ იქედნიდა ბოლო 3 წელი?
-იბუზღუნებდა კოსოვოზე, ძმურ ერებზე, რუსეთის მოქალაქეებზე.
-ჩვენი ფაფხური საზღვრებზე იქნებოდა არარაციონალური სისხლისღვრა


და... მთელი მსოფლიო აქეთ შეგვეხვეწებოდა, გაანებეთ იმ მიწებს თავი, რომელზეც 17 წელია ფეხს ვეღარ დგამთ, სადაც მანამდე არატოლერანტობა გამოიჩინეთ, ეთნოწმენდა მოუწყეთ თქვენს უმცირესობებს. დღეს უმცირესობების დრო მოვიდა,აგერ ამერიკის პრეზიდენტიც კი უმცირესობის წარმომადგენელია და თქვენ როგორღა გინდათ ისტორია უკუღმა დააბრუნოთო.


გვეტყოდნენ, თავს მოგვიქონავდნენ. ვიბორგებდით ერთი ორი დღე საკუთარ საწოლში და მივიღებდით მსოფლიოს ახალ განლაგებას: კოსოვო ამერიკას, საქართველოს ავტონომიები რუსეთს.


მადლობა იმ ბიჭებს, რომლებიც იქ უჩემოდ იდგნენ და დაიღუპნენ. მათ ჩვენ საქართველოს გაერთიანების შანსი დაგვიტოვეს. მსოფლიოს ვერდიქტი ამ ომში საჩვენოა.


ერთ ცვლილებას უნდა დაველოდოთ მხოლოდ - რუსეთის კარგ, თუნდაც ნორმალურ ქვეყნად გადაქცევას.

მამა ერები-შვილი ქვეყნები

კარგი, გენდერულ საკითხში არაკორექტულობა რომ არ დამწამონ - დედა ერები-შვილი ქვეყნები.

არიან ერები მსოფლიოში, რომლებმაც არა მხოლოდ საკუთარი ქვეყანა შექმნეს, არამედ შეძლეს სხვა მიწაზე შეექმნათ საკუთარი ქვეყნის ჯერ "ფილიალები", შემდეგ კი, მას შემდეგ რაც ეს "ფილიალები" იმპერიის ცენტრისგან დამოუკიდებლები გახდნენ, დედაქვეყნებად იქცნენ.

ბრიტანეთმა შვა/ინგლისელებმა შვეს:
აშშ,კანადა და ავსტრალია. (თუმც კანადას დედაც ჰყავს და მამაც-ბრიტანეთი და საფრანგეთი).
ესპანეთმა შვა/ესპანელებმა შვეს:
მექსიკა, პანამა,კუბა, ჰონდურასი, ბოლივია, ვენესუელა, კოლუმბია, პერუ, ჩილე და არგენტინა.
პორტუგალიამ შვა/პორტუგალიელებმა შვეს:
ბრაზილია.
სხვაგვარადაა საქმე ჩინელთა და არაბებთან მიმართებაში:
ჩინელებსა და არაბებს სხვა ნაციები არ გაუჩენიათ (ისე როგორც ბრიტანელებმა გააჩინეს ავსტრალიელები და ზელანდიელები, ხოლო პორტუგალიეპებმა ბრაზილიელები).
მათ შექმნეს ჩინური სახელბწიფოები: ტაივანი, ჰონგკონგი და საკუთრივ ჩინეთი.
არაბებმა კი: მაროკო,ალჟირი,ლივია,ეგვიპტე,იორდანია,ლიბია,ბახრეინი,იემენი და საკუთრივ არაბეთი.






შვილი-ერობაა ცუდი არაა. პირიქით, შვილი ერები და ქვეყნები ძალიან ხშირად მშობელ ერებს ჯობნიან:

აშშ ბრიტანეთს, ბრაზილია პორტუგალიას,
არგენტინა ესპანეთს (ფეხბურთში ),
ჰონგკონგი ჩინეთს (ტექნოლოგიები,ცხოვრების დონე).

შვილ ერებს მინიმუმ ერთი ქვეყნის, თანაც მაგარი ქვეყნის "უპირობო სიყვარული" და მხარდაჭერა მუდმივად აქვთ.


ჩვენ მცირერიცხოვანი ერი ვართ მართლაცდა საუკეთესო ადგილზე.
ერთი მოვალეობა გვაქვს შთამომავლობის მიმართ, ეს მიწა შევინარჩუნოთ.
არც დედა ერი ვართ და არც შვილი, არც დედა ერის უპირობო დახმარების იმედი გვაქვს და არც შვილი ქვეყნის.



დედა ერები: ინგლისელები, ესპანელები, პორტუგალიელები, ჩინელები, არაბები ორი გზით გახდნენ სხვათა ქვეყნების შემქმნელები:
ინგლისმა, ესპანეთმა და პორტუგალიამ თავისი ქვეყნის წყობა-წესრიგი, კარგი წესრიგი დააფუძნეს სხვათა ტერიტორიებზე.
ჩინელები და არაბები კი საკუთარ ტერიტორიაზე დაიყვნენ, მათ სხვა ქვეყნის უკეთესი წყობა-წესრიგი შემოეპარათ.
ჰონგ-კონგსა და ტაივანში კი ორი დედაერი ერთმანეთს დაეჯახა.
ინგლისმა საკუთარი წარმატებული წყობა-წესრიგის უპირატესობის წყალობით 200-ჯერ მასზე დიდსა და ხალხმრავალ ჩინეთს ჰონგკონგი და ტაივანი გამოგლიჯა.
სიმართლე ყველაზე ძლიერი არგუმენტია, ყოველთვის იმარჯვებს, თუკი საკმარისი დრო გაქვს სიმართლის შესაფასებლად.
ჰონგკონგისა და ტაივანის წარმატებამ იგივე ხალხი, ჩინელები წაახალისა ჩრდილოეთკორეულისნაირი ქვეყნისაგან ჰონგკონგისნაირი ქვეყანა შეექმნათ.

საით მიმყავს.
ქვეყნის შიდა წყობა-წესრიგი არის მთავარი იარაღი, რომელიც ადამიანს არჩევანში ეხმარება თუ რა უნდა.
საქართველოს იარაღი ტერიტორიების შემოსაერთებლად მისი უნარია გახდეს საუკეთესო დემოკრატია, საუკეთესო წესრიგი და დააფუძნოს თანაბარი უფლებები ქვეყნის ყველა მოქალაქისათვის.

მაგრამ, რუსეთს ცრემლების არ ჯერა, სხვათა შორის არც მსოფლიოს. ეს ცრემლები ოფლითა და ... სისხლით უნდა იყოს შეზავებული მსოფლიომ რომ გცნოს, გამარჯვების ღირსად რომ გცნოს.

ობამას გამოსვლა იყო გუშინ გაეროს ტრიბუნაზე.

ეს გამოსვლა თითქმის ასეთივე ტექსტით იქნებოდა რუსეთ-საქართველოს ომის გარეშეც, მაგრამ ომი რომ არ ყოფილიყო, ზუსტად ის სიტყვები, რომელსაც ჩვენ ახლა საქართველოს მხარდაჭერად ვისმენთ, პირიქით, საქართველოს დამქუცმაცებელი იქნებოდა "ჩეინჯებიანი" მსოფლიოსთვის.
და ამიტომ, და ამიტომაც მადლობა საქართველოსთვის დაღუპულ ბიჭებს, მათ ოჯახებს.


გენგეგმით აქ ადგილები კიდევაა.
დაკავებული ჯერ მეოთხედია.





მშობელი ერებისგან განსხვავებით ისტორიაში ბევრი ერი იყო , რომელმაც არათუ გავრცელება და გამრავლება შეძლეს, არამედ საწინააღმდეგოდ, მოახერხეს უდიდესი კულტურული და ეკონომიკური უპირატესობები, რომლებიც მათ იმდროენდელი მსოფლიოს სხვა ქვეყნების მოსახლეობისთან ჰქონდათ, უაზროდ გაეფლანგათ და საკუთარი სახელმწიფოებრიობაც დაეკარგათ.
ცივილიზაციის აკვანი ასირიელებმა დაარწიეს, დღეს ისინი მსოფლიოში გაფანტულ ეროვნულ უმცირესობებად შემორჩნენ, მაგრამ ისინი ყველაზე ცუდ მდგომარეობაში არ არიან. აღარ დარჩა ადამიანი მსოფლიოში, რომელიც სიამაყით იტყვის: მე ფინიკიელი ვარ, მე ბაბილონელი ვარ, მე ხეთი ვარ. ეგვიპტელობას, პალესტინელობას, დღეს სხვა ხალხი იბრალებს, ნამდვილი ეგვიპტელები და პალესტინელები გაითქვიფნენ.

1000 წლის შემდეგ ვინმე იტყვის თუ არა, რომ ქართველია, და იტყვის თუ არა ამას სიამაყით ეს ალბათ ჩვენს დღევანდელ ქცევაზე მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული.

ჩვენ უნდა გავხდეთ ის, რაც არის ინგლისელი ამერიკისა და ავსტრალიის არაინგლისურფესვებიანი მოსახლეობისათვის, ხოლო ესპანელი ლათინური ქვეყნების არაესპანურფესვებიანი მოქალაქეებისათვის არის.
ჩვენი მოქალაქე არაქართველებისათვის, პირველ რიგში აფხაზებისა და ოსებისათვის წესიერი, განათლებული, კანონდამჯერე და დემოკრატიული ქვეყნის გარანტი უნდა გავხდეთ. უნდა გავხდეთ მოდუსი, კონსტანტა, მუდმივა, გარანტი ყველა კვადრეტულ მეტრზე. ვერ უნდა მოვითმინოთ სიბინძურე, უწესრიგობა, უზრდელობა, ნეპოტიზმი, თავხედობა. ჩვენი მტერი ჩვენს გვერდზეა, და ის უზრდელია, ის უწესოა, ის ჩამწყობია, ის გამჩარხავია, ის მუდმივად პრივილეგიებს ეძებს და თუ არ ეკუთვნის ძალით მოიპოვებს, მას უნდა სასტარტო პოზიცია ყოველთვის უკეთესი ჰქონდეს ვიდრე ქალს, არაქართველს, ნაკლებიფასიანმანქანიანს, ბავშვს, გამხდარს, უზურგოს, მოკლედ... სხვას, სხვანაირს.
ის შუქნიშანზე გაჩერებულ მანქანებს გვერდის ავლით უსწრებს,
ორმაგ უწყვეტ ხაზს სლალომით კვეთს 30 გაჩერებულ მანქანას შორის, თუ ვერ გააღწია და თავის რიგს ურქენს, ჩამაყენე შენს წინ, ვერ ხედავ მე მოვედიო.მას რიგში არ ეკადრება, ის ჩემი მტერია. გადაეცით რომ ჩემი მანქანიდან დედებს ვაგინებ.

ბარაქ ჰოე (ეიჩ) ობამა

ბარაქ ჰოე (ეიჩ) ობამა


ბარაქ ჰოე (ეიჩ) ობამა

დღეს ბარაქის დღეობაა, გამოვაცხვეთ ხიჩიპური.

God bless America

ქართული პარალოგიკა

ქართული პარალოგიკა
მშიშარა ყოფილა!
პრეზიდენტი მშიშარა ყოფილა. ნათქვამია, ადამიანი ექსტრემალურ სიტუაციაში იცნობაო, ჰოდა აგერ, იმის ნაცვლად რომ მოეგერიებინა ხელით, მარჯვენით (მარჯვენითა შენითა მოიპოვე..) ან თუნდაც ვაჟკაცურად მიეღო დარტყმა, რომელიც მილიონჯერ ნაკლებია იმ დარტყმებზე, რომელთაც მის მიერ გაგზავნილი ჯარისკაცები იღებენ მის მიერ დაწყებულ უტვინო ომებში, ამან რა ქნა?

ჩაიმალა, ჩაიმუხლა, აიცდინა. უსაშველო სიმხდალე გამოიჩინა, თანაც მთელი მსოფლიოს თვალში, თანაც სად, ერაყში, სადაც 4000 ჩვენი ჯარისკაცი მტერს შეაკვდა.

ამან ფეხსაცმელი აიცილა!
პრეზიდენტმა ჩაიმუხლა! ამისთვის დაიღვარა მთელ მსოფლიოში უამრავი ამერიკელის სისხლი, ამისთვის მოკლეს ამერიკის 4 პრეზიდენტი თავის პოსტზე, რომ ამას 21-ე საუკუნეში ამერიკის სახე ლაფში ჩაეგდო?
მშიშარა, ლაჩარი, ფარჩაკი!
ჩვენ ამერიკელებს არ გვეკადრება ასეთი მშიშარა პრეზიდენტი. მისი პრეზიდენტად ყოფნის ყოველი დღე ამერიკის სირცხვილია.




ამერიკული ლოგიკა.

ობამას ინაგურაციაზე გამოაცხადეს:
ამერიკის პრეზიდენტიიი- ჯორჯ დაბლიუ ბუში,
ამერიკის პრეზიდენტად არჩეულიიი - ბარაკ ობამა.

და მხოლოდ მას შემდეგ რაც ობამამ ფიცი დადო ობამა გახდა პრეზიდენტი, ბუში კი ყოფილი.

რატომ მინდა ობამას გამარჯვება

მე ვინ მეკითხება, მაგრამ მაინც.
ვისაც ჩემი წერილები გადაუხედავს, იცის რომ მე სააკაშვილს ვგულშემატკივრობ.

სხვანაირად რომ ვთქვათ ამ კაცის იმედი მაქვს.
ტერი დევისის, იუჩენკოს, სარკოზის გამარჯვებები იწინასწარმეტყველა და გაარტყა.


მაკკეინის თბილისში ვიზიტისას თქვა ეს კაცი ამერიკის მომავალი პრეზიდენტიაო და.. სხვისი არ ვიცი და ძალიან გამიკვირდა რომ პრეზიდენტად არა, მაგრამ რესპუბლიკელების რჩეულად რომ დაასახელეს საპრეზიდენტო არჩევნებისთვის.

მას შემდეგ მაკკეინს ვგულშემატკივრობდი, იმ არგუმენტად, რომ მეთქვა აჰა, ჩვენ რომ ტყემალზე ვზივართ ამ კაცმა ამერიკის შემდეგი პრეზიდენტიც გამოიცნო 2 წლის წინ მეთქი.


ომის შემდეგ მაკკეინის სიტყვები - მე ვარ ქართველი, ჩემთვის ახალი სუნთქვის გახსნა იყო.


მას შემდეგ მაკკეინს კი არ ვგულშემატკივრობ, მიყვარს, ვაფასებ.
რატომაც არა, შეიძლება რომ სულაც ამ სიტყვებმა დაუკეტოს მას თეთრი სახლის კარი. შარი ამერიკელებსაც არ უნდათ.

თბილისის ფორუმზეც სიმპატიები შესაბამისად განლაგდა - ხელისუფლების მომხრეები მაკკეინს ემხრობოდნენ, ოპოზიციისა კი ობამას.
ობამას მომხრეთა მოტივი თავიდან ალბათ ის იყო, რომ მიშას ძმაკაცი არ იყო.

შემდეგ კი ობამას ნათქვამი თუ არ ნათქვამი ციტატა დაემატა - სააკაშვილი სუსტი პრეზიდენტია და ის უნდა წავიდეს (ვინ იცის სწორედ ამ ფრაზით მოიგოს არჩევნები ობამამ).


გავბრაზდი. "ა ეტო ნე ეგო უმა ძელო" მე კი არა, ნოვოდვორსკაიამაც თქვა.

მას შემდეგ ბევრმა წყალმა ჩაიარა (ვინ იტყვის რომ არა).

შევეცადე ჩემი პოზიცია ამ წინა ისტორიების ემოციური ბურუსის გარეშე დამეკავებინა.


ჰოდა
(ეს ჟურნალი ტვინს ხშირად მიტრიალებს) "ცხელი შოკოლადი" წავიკითხე. მარკ მალენის სტატია ობამაზე. ამ კაცმა ის თქვა, რაც მე ინტრიგანული ქვედა ზრახვებისთვის მქონდა შენახული იმედის ნაპერწკლად. თქვენც წაიკითხეთ. ლევან რამიშვილის მაკკეინის შესახებ სტატიაც მიაყოლეთ და შეაფასეთ,შეადარეთ.

ციტატებს არ მოვყვები, ჩემსას ვიტყვი.


ასეა თუ ისეა დღეს, არჩევნების დღეს მე ობამას გამარჯვებას ვისურვებ და აი რატომ:

გაუმარჯოს ამერიკას, საქართველოს ერთადერთ სტრატეგიულ მოკავშირეს ამ დედამიწაზე.
ამერიკის, როგორც მსოფლიოს ენერგიული ადამიანების ნაკრების სტატუსი საფრთხეშია.

ჰიტლ.. (ბოდიში) პუტინის რუსეთი რჩოლაზეა, ძალაც აქვს. ექნება კიდევაც, სულ რომ გუთნისა და კავის ქვეყნად იქცეს ამ მსოფლიო კრიზისის (თუ შეთქმულების) შედეგად.

ჩვენი და ევროპის ერთად მომრევი სამხედრო ძალა მაინც დარჩება.

ჩვენი ხსნის გზა გადის ამერიკის ავტორიტეტის ამაღლებასა და რუსეთის ავტორიტეტის დამხობაზე თვითონ რუსეთის შიგნით.


ეს მაკკეინს არ შეუძლია.


ეს შეუძლია იმ ამერიკას, რომელიც დაიბრუნებს მსოფლიო ნაკრების, თითქმის გაეროს სტატუსის მქონე ქვეყნის სახელსა დას გავლენას.

მსოფლიოს 20 საუკუნეა ევროპული, ანგლო საქსური (თუ როგორიცაა) რასა მართავს. სწორედ ამ ხალხმა მოიყვანა გაეროს მმართველობაში ბუტროს-ბუტროსი, პანგი მუნი და სხვა ეგზოტიკური თავმჯდომარეები.
ბარაკ ობამაც მსოფლიოს რჩეულია. გენებით, ბიოგრაფიით, გეოგრაფიული წარმომავლობით.


ამერიკა აირჩევს იმ კაცს, ვინც ამერიკის საქმეს გააკეთებს ყველაზე კარგად.

შორი ანალოგიით - ისე, როგორც კორსიკელმა საფრანგეთის, გორელმა კი რუსეთის საქმეები აკეთეს.


ქარიზმატულიაო, იდეალისტიაო, პათოსს არ ერიდებაო.

მოკლედ შიზოთიმიკია ისევე როგორც მიშა.

ერთმანეთს გაუგებენ პირველივე შეხვედრაზე. და ერთად გააკეთებენ იმას, რასაც ვერ გააკეთებს მიშა და მაკკეინი.

ამის მჯერა.


ნუ, იმედები გამცრუებია, როგორ არა. მეც მიშასავით მაგარი კი ვერა ვარ პროგნოზებში, მაგრამ ჯერ ეს იმედი ძალაშია.