წინაპრები. როგორები იყვნენ ისინი?

მინუს მილიონი წლიდან - მინუს 50 საუკუნემდე
















..
მინუს 50 საუკუნიდან მინუს ერთ საუკუნემდე




..
დღეს








ეს ვიცით ხო, ადამიანის ევოლუცია პრეადამიანიდან ჰომოსაპიენსამდე.
თითქოს თანმიმდევრობა სრულია, მაგრამ.....

არის კიდევ ბოლო 3000 წელი. ეტაპი, რომელიც რომელიც ამ თანმიმდევრობაში არ მოხვდა.

ამ პერიოდის ადამიანები კი იყვნენ ჰომოსაპიენსები, მაგრამ ჩვენი ასოციაციების გადამკიდე, ასოციაციების, რომელთაც ხელოვნების განვითარების პარალელურად ვხედავთ ცვალებად ადამიანებს, ჩვენ ვთვლით, რომ ჩვენი ისტორიული წინაპრები სხვანაირები იყვნენ - არამატერიალურები, გახუნებულ-მტვრიანები, არაპროპორციულები, შავთეთრნი. ერთი სიტყვით მარტივნი, სასაცილონი და არასრულნი.



მინუს 19-დან პლიუს 19 საუკუნემდე













-----------
1890 დან 1930 მდე







------------
1930-1970







1970-2000




არადა ეს სუბიექტური შლეიფი რომ დავძლიოთ, დავინახავთ ისეთივე ნამდვილ ადამიანს, როგორიც ჩვენ ვართ. მათ არაფრით ვჯობივართ, ნამდვილად იყვნენ, ვერ გადაიღო 5 მეგაპიქსელიანმა ფოტოაპარატმა, თორემ იყვნენ, ბევრს შრომობდნენ და სიკვდილზეც ხშირად მიდიოდნენ შთამომავლობის სასარგებლოდ.
ღირსებოდათ წინაპრებს კაი ციფრული ფოტოები, გვეყოლებოდნენ ახლაც ლოყებღაჟღაჟები და მნიშვნელოვანნი. არ გვყავს და .. ვერც აღვიქვამთ მათ ადამიანებად.
ძალიან მეცოდებიან.
ჩვენ კი დავრჩებით შთამომავლებს ცოცხლად.
და
ეს დიდი პასუხისმგებლობაცაა.








2000-

Beck

Beck
Name at birth: Beck David Campbell


•Born: 8 July 1970
•Birthplace: Los Angeles, California
•Best Known As: Creator of the 1996 album Odelay

Hoover Dam

80 წლის წინ დიდი უდაბნოებითა და უნაყოფო ხრიოკი ხეობებით გარშემორტყმულ მდინარე კოლორადოზე დამბის მშენებლობა დაიწყო.

დამბა (ჰუვერის დამბა) 1936 წელს დასრულდა და მას შემდეგ წარმატებით ართმევს თავს რამდენიმე შტატის ირიგაციასა და ელექტრიფიკაციას.
მშენებლობას სხვადასხვა მონაცემებით 90 დან 114 მდე მუშა შეეწირა.



დაღუპული მუშების მემორიალს აწერია _ "ისინი მოკვდნენ, რათა უდაბნო აყვავებულიყო".



უდაბნო უდაბნოდ, და ლას ვეგასიც ციმციმით მთელ მსოფლიოს რომ აბრმავებს, ისიც ჰუვერის დამბის მეშვეობითაა.


How many people died during the building of the Hoover Dam?


There were a total of 114 deaths associated with the building of the Hoover Dam.



The official figure however, is 96. Figures other than the official figure vary from the official 96 deaths to 112-114. According to the website of the U.S. Bureau of Reclamation, figures higher than 96 are including additional deaths such as deaths prior to the authorization of the dam's construction, deaths of nearby workers that may or may not have been directly involved with the project, deaths of workers who died of causes unrelated to the project, and deaths of family members of the dam's construction workers.

17 წლის ჯონი და 15 წლის პოლი 1957

დღეის სწორს (1957), ერთ მშვენიერ დღეს საეკლესიო პიკნიკზე ორი ბიჭი, 17 წლის ჯონი და 15 წლის პოლი ერთმანეთს საერთო მეგობარმა გააცნო.

ამ შეხვედრის შედეგად დღეს მსოფლიო 10%ით კარგია, ვიდრე მის გარეშე იქნებოდა.

ანსვერს.კომ ის ჰაილაითებში, სადაც მიმდინარე კალენდარული თარიღის მნიშვნელოვანი ისტორიული მოვნენებია ჩამოთვლილი, დღეს ეს მოვლენაც ეწერა.
კარგი ხალხის გაკეთებულია ეგ საიტი - answers.com.

მე და/თუ ჩვენ. თქვენ ვისკენ ხართ?

თავიდან მინდოდა ეს სურათები NO COMENT დამედო.

მაგრამ მერე გავითვალისწინე, რომ ინფორმაცია უნდა დამემატებინა, ისე ვერ მიხვდებოდით, უფრო სწორედ ვერ წარმოიდგენდით, რომ ის უაზრო მისახვევ-მოსახვევი გვირაბიდან ჩაქვამდე, რომლის გამო ყოველდღე 2 ათას მძღოლს უწევს საავარიო დამუხრუჭება და ადრენალინის მონელება, ერთი ადამიანის ახირების შედეგია. გლეხმა არ დათმო თავისი მიწა. როგორც მითხრეს 100.000-ს და ბინას დაპირდნენ, მაგრამ არ დათმო.



ისღა დაგვრჩენია, დაველოდოთ, როდის მიიცვლება და მისი შთამომავლები (თუ ჰყავს) მაინც აღმოჩნდებიან მოქალაქეები.
ძაან მაინტერესებს როგორ ეტყოდა უარს ასლან აბაშიძეს.


თუ ეს სურათი რუსეთშია გადაღებული ეს კაცი, ამ მანქანის პატრონი მომწონს, თუ ამერიკაში - ვერ ვიტან.
რატომ ვერ ვიტან? იმიტომ რომ მისი სამყარო ამერიკაშიც რუსეთით შემოიფარგლება.

მსოფლიო ჩემპიონატი ფეხბურთში. ვის ვგულშემატკივრობ.

არ ვარ ფეხბურთის დიდი ტრფიალი, ტოტალიზატორში არასდროს მითამაშია
უნდა გამოვტყდე, თბილისურ ფანკლუბობანას და ქალაქში პიპინ-სხვისდროშაფრიალით მოშლიგინეებს (იყვნენ წინა ჩემპიონატზე) ირონიით ვუყურებ.

ფავორიტები მყავს, ოღონდ კონკრეტულკ თამაშის და არა ჩემპიონატის.

თუმცა მას შემდეგ რაც ამ ჩემპიონატზე ევროპამ დაიწყო ტორტმანი, დაეცა ინგლისი, იტალია და საფრანგეთი, მივხვდი, რომ ჩემი გულშსმატკივრობა სწორედ ევროპელი ქვსყნებისთვის უნდა მიმემართა.
დღეს ევროპის მთავარი მეტოქე, სამხრეთ ამერიკა უკვე უსახელოდ და ვადამდე ჩაფლავებულია. მხოლოდ ურუგვაის გუნდსღა უჭირავს ლათინოსების დროშა, ისიც ალბათ ცოტა ხნით.
ლათინოსების გამარჯვების მას შემდეგ შემეშინდა, რაც ვენესუელამ, ნაურუმ და კიდევ ვიღაც მათმაგვარმა ჩვენი მიწა რუსებს დაუკანონეს. თუმცა, რომ მკითხო კონკრეტულად არგენტინამ, ბრაზილიამ, ჩილემ, პარაგვაიმ და ურუგვაიმ რა დაგიშავესო, პასუხი არ მქონდა. ნუ, შეი ლება ეჭვად მქონდა, რომ რუსეთი ახალ ჩემპიონს დიდ ფულად აღიარებინებდა აფხაზეთსა და ოსეთს, და ეს უკვე იქნებოდა გამარჯვებული ერის ვერდიქტი და არა განვითარებადი ბანანის ქვეყნის პრადაჟნი პრეზიდენტის ხეირი.
კარგია რომ ამ ხიფათს ავცდით.

თანაბარ საფეხბურთო ნიჭისა და ნების შემთხვევაში უპირატეს საგულშემატკივრო გუნდს პოლიტიკური , ისტორიული და სოციალური ფაქტორებით ვწყვეტ.

მაგალითად, ინგლისს ვგულშემატკივრობდი, როგორც ფეხბურთის სამშობლოს, რომელიც ყველა ჩემპიონატზე ატარებს ერთ-ორ კარგ თამაშს და მერე დასანანად ვარდება.
ესპანეთს ვგულშემატკივრობ, როგორც იმ ხალხის სამშობლოს, რომელიც ფეხბურთის სიყვარულითა და ხელგაშლილობით ყოველწლიურად ატარებს მსოფლიოში საუკეთესო ჩემპიონატს, მსოფლიო გრანდების მონაწილეობით.
გერმანიას ვგულშემატკივრობ, როგორც სტაბილურ გენეტიკურად ეროვნულ ნაკრებს.
ჰოლანდიას ვგულშემატკივრობ, როგორც ჩემს მეხსიერებაში პირველი ფინალის ფინალისტს, რომელმაც არგენტინას კინაღამ მოუგო ბუენოს აირესში, და როგორც ქვეყანას, რომელიც საქართველოსთვის იდეალად მიმაჩნია.


მოკლედ, სულ მალე, ურიგვაის შემდეგ არასაფეხბურთო მინარევები მომცილდება და კარგ ფეხბირთს ვუგულშემატკივრებ.

Shakespeare's Sister-Stay