ფეისბუკი

ფეისბუკზე დიდი ხნის წინ დავრეგისტრირდი.
დავრეგისრტირდი და .. მისი არსებობს საფუძვლიანად დავივიწყე.
დღეს საკუთარი შვილის წინამძღოლობით ფეიბუკზე "ექსკურსია" მოვაწყე. აღმოვაჩინე, რომ ჯერ კიდევ ვარ დარეგისტრირებული, რომ ხალხს ჩემთან დამეგობრების თუ "E-დამეგობრების" შეკითხვები გამოუგზავნია, მე კი უპასუხოდ მყოლია ამდენ ხანს. სორრი.
ამიერიდან შევეცდები ფეისბუკის რეგისტრირებული წევრიდან მომხმარებელ წევრად ვიქცე.
ვნახოთ რა გამოვა.
აქამდე ბლოგსპოტი სრულად აკმაყოფილებდა ჩემს ჭიას, ახლა არ ვიცი მისი გემოვნება რამდენად მოითხოვს ფეისბუკს.

ერთია, წინასწარ ვიტყვი.
ტაბუების შემქმნელი ნატურა ვარ.
ოღონდ ეს ტაბუები მხოლოდ ჩემთვის მინდა. თუმცა ჩემი შექმნილი ტაბუები ნაწილობრივ გავრცელებული მაქვს ჩემს ოჯახზეც (ცოლშვილზე).

ეს ტაბუებია:
არასდროს მქონია რუსული მენიუ მობილურში,

არასდროს მქონია რუსული ვინდოუსი,

არცერთი რუსული საიტი არ არის ჩემს ფავორიტებში,

არცერთი რუსული სიმღერა არ არის ჩემს MP3-თეკაში,

არასდროს შევსულვარ "ადნაკლასნიკებში",

არასდროს მითქვამს ახალი წლის შემდეგ, რომ რუსულ არხებზე კარგი გადაცემები იყო და ჩევნი კი არ ვარგოდა,
ჩემს ტელევიზორში რუსული არხები (ნათარგმნი დისქავერები არ ითვლება) 17-ის შემდეგ მაქვს.

ტაბუ არა, მაგრამ წიკებში (აკვიატებულ უცნაურობებში) გადის აგრეთვე ჩემი პოზიციაც:

-არ დავრეგისტრებულიყავი აფხაზეთში ნაომრად და შესაბამისად არ ამეღო ყოველწლიურად დაახლოებით 1500 ლარი, რომელიც დღგ-ში მიდის.
-დავრჩე დღევანდელი ხელისუფლის გულშემატკივრად, იმის მიუხედავად, რომ ჩემი შემოსავალი შევარდნაძის დროიდან ციფრებით უმნიშვნელოდ გაიზარდა, მსყიდველობითი უნარით კი შემცირდა.
ფეისბუკში ჩემი ავატარის ისტორიაა.

შემოიხედეთ.
www.facebook.

როგორ დავიმსახუროთ ნობელის მშვიდობის პრიზი?

როგორ დავიმსახუროთ ნობელის მშვიდობის პრიზი?

პირველი მოსაზრება, რომელიც ამ შეკითხვაზე პასუხად მოგივათ ალბათ იქნება:

იმისათვის რომ ნობელის მშვიდობის პრიზი მოიპოვო უნდა:

-ცხოვრების მთავარ მიზნად მშვიდობის დამყარება დაისახო.
-უნდა ჩადგე მეომარ მხარეებს შორის და მათ მშვიდობისაკენ მოუწოდო საკუთარი სიცოცხლის რისკის ქვეშ დაყენების ფასად.
-შენი მიზნების უმთავრესი ორიენტირი უნდა იყოს მშვიდობა .
-მსოფლიომ უნდა გაგიცნოს როგორც მშვიდობისთვის მებრძოლი
-მსოფლიო უნდა დარწმუნდეს, რომ მშვიდობა შენთვის მთავარი ღირებულებაა.
-შენ რეალურად უნდა მიაღწიო მშვიდობას, ან განმუხტო ფეთქებადსაშიში სიტუაცია.
-ომის დროს მოახერხო მსხვერპლის მაქსიმალურად შემცირება



თანახმა ხართ, ხომ?

არადა ამ ჩამონათვლიდან მხოლოდ ორი პასუხია სწორი.
დანარჩენი არ არის საჭირო, უმნიშვნელოა.

ეს ორი პასუხია:
-შენ რეალურად უნდა მიაღწიო მშვიდობას, ან განმუხტო ფეთქებადსაშიში სიტუაცია.
-ომის დროს მოახერხო მსხვერპლის მაქსიმალურად შემცირება.

ყოველ შემთხვევაში, ჩემი შეფასებით ასე ფიქრობს ნობელის პრიზების გამცემი კომიტეტი.


საქმე ისაა რომ ამ კომიტეტს (და მე მიმაჩნა რომ ამ კომიტეტის პოზიციის უკან მთელი განვითარებული სამყაროს პოზიცია ისახება) მშვიდობის პრიზის გადასაცემად ერთი უთქმელი კრიტერიუმი აქვს.

ეს უთქმელი, ნაგულისხმევი კრიტერიუმი ცოტა არ იყოს ძნელი გადმოსაცემია, მაგრამ მე მაინც შევეცდები.


ჯერ შესავალი:
გადავხედე ნობელის მშვიდობის პრემიანტებს და აღმოვაჩინე, რომ მათი უმრავლესობა ცხოვრების ნახევარი იბრძოდა. იბრძოდა იდეისთვის, თავისუფლებისთვის, თანასწორობისთვის, იბრძოდა დამპყრობის, მჩაგვრელის, უზურპატორის, გაბატონებული წყობის წინააღმდეგ. ისინი გულწრფელნი იყვნენ თავის ბრძოლაში, არ შეშინებიან არც საკუთარი და არც სხვისი სიცოცხლის საფრთხეში ჩაყენებას.

ყველა მათგანს უმთავრეს მიზნად ბრძოლის გამარჯვებით დასრულება ჰქონდა მიზნად და არცერთ მათგანს მშვიდობისკენ მოწოდებებით არ გაუთქვამს სახელი.



მებრძოლებსა და ნობელიანტებს შორის განსხვავება განვითარების დონეშია. ნობელიანტები განვითარების ერთი სპირალური მარყუჟით მაღლა დგანან სისხლისმსმელ ტირანებსა და ტერორისტებზე.

მაგრამ ყვალა ნობელიანტს აქვს შენარჩუნებული იმდენი პრინციპულობა, მიზანდასახულობა და მსხვერპლისათვის მზადყოფნა თავისი ძირითადი (არა მშვიდობის, არამედ სხვა სოციალურ-პოლიტიკური) მიზანის მისაღწევად, რომ მსოფლიო მათ არა მშვიდობისთვის მებრძოლად, არამედ მათი პრინციპებისა და ღირსებისათვის უკომპრომისო მებრძოლად იცნობს.

იასირ არაფატი და ნელსონ მანდელა ათწლეულების განმავლობაში იყვნენ აღიარებულები ტერორიზმის მამებად, მათ ბრძოლის მოგება შეძლეს, მათი ორიენტირები არ შეცვლილა. ისინი არ დანებდნენ.
ისინი განვითარდნენ და შეძლეს თავისი ცხოვრების მიზანი არ შეეცვალათ ისე დაეძლიათ ზიზღი, შიში, აგრესა და მტერთან მაგიდასთან მიმსხდარებს გადაეწყვიტათ მომავალი.

იცით ალბათ რომ ნობელის მშვიდობის პრიზის ნომინანტად ჰიტლერიც ჰყოლიათ წარდგენილი.
ეს ფაქტი პირველად რომ მოვისმინე, ჩავთვალე რომ ნორვეგია მაშინ,ჯერ კიდევ მეორე მსოფლიო ომის გაჩაღებამდე ტერორში ჰყავდა გერმანიას და ამ ნომინირებით ნორვეგიელები ძლიერ მეზობელს ელაქუცებოდნენ, მაგრამ ახლა ვთვლი, რომ ნობელის მშვიდობის პრიზის კომიტეტმა მაშინ ჰიტლერის უნარი დააფასა პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ დაქუცმაცებული და დაბეჩავებული გერმანიისათვის უომრად დაებრუნებინა ღირსება და ენერგია.

ო, ეს სიტყვაც ამოძვრა - ღირსება.

მე ვთვლი რომ ის უცილობელი, უთქმელი და ნაგულისხმები კრიტერიუმი, რითაც ადამიანი "მშვიდობის პრემიის" ნომინანტი და ლაურეატი ხდება, ღირსებაა.

ის უფრო მეტადაა იმპერატიული კატეგორია, ვიდრე თვით მშვიდობისმიყვარულობა.
ოღონდ საჭიროა ამ ღირსებისათვის მებრძოლმა მოღვაწემ შეძლოს ურთულესი დილემის ქვეშ ღირსების დაუკარგავად უმცირესი დანაკარგით დააღწიოს თავი კატასტროფულ მსხვერპლს.

ჰიტლერმა ეს ვერ და არ შეძლო.

ქართველებს ერთი ნომინანტი გვყავს მშვიდობის პრიზის მისაღებად, მას ჯერ არ დაუმტკიცებია მსოფლიოსთვის რომ მშვიდობის მტრედია (ეს მას არც მოეთხოვება), მას არც ჩაუთვლია რომ საკუთარი ძირითადი მიზანი "მშვიდობის პრიზისათვის" უნდა შეეწირა,
მისი საქმიანობა ჯერ კიდევ გრძელდება და ყოველ წელს ახალი დრამატულ მოსახვევს გადის. რამოდენიმეჯერ შეძლო გაემარჯვა უმცირესი მსხვერპლით (ვარდების რევოლუცია, აჭარა, კოდორი), რამოდენიმეჯერ მოზომილი ძალდასტანებით (კორუფცია, 7 ნოემბერი), მისი ბიოგრაფიის მთავარი გადაწყვეტილება კი ჯერ ჯერობით ორია:
"სამხრერთ ოსეთში" შესვლა და იქიდან გამოსვლა.

ეს ორივე გადაწყვეტილება ორი კატეგორიის ნაზავია - ღირსებისა და მშვიდობისმოყვარულობის.

მე მგონი ჯერ ადრეა ორივე ამ ქმედების შეფასება, მოვლენები ჯერ კიდევ ვითარდება.
მას ჯერ აქვს შანსი ნობელის პრიზი მიიღოს მსშვიდობის დარგში - ეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში მოხდება თუ ღირსებას არ დაკარგავს და უსისხლოდ გაიმარჯვებს.
თვითონ ამ გზით მიდის, რას იზამს სამყარო მის ირგვლივ?


ერთმა ნობელიანტმა მას ხელი უნდა შეუწყოს. ბარაკ ობამამ მშვიდობის პრიზი არა მშვიდობის დამყარებისათვის, არამედ ახალ რეალობაში (აგრესიული რუსეთი მსოფლიო ბატონობის გეგმებით) ღირსეული და ამავე დროს მშვიდობიანი პოზიციის დაჭერისთვის მიიღო.

მას საქართველო რუსეთისთვის რომ გადაებარებინა ღირსებას დაკარგავდა,

ნობელის კომიტეტი მშვიდობისმოყვარეობას კი არ დაუფასებდა, ობამას ქვეშაფსიობით თავზარდაცემული რუსეთის შემდეგ აგრესიას დაელოდებოდა.

მოწოდება მოქმედებისთვის

მტერს არ მოსწონს შენი ღირსება? შეინარჩუნე ჯერ ღირსება და შემდეგ მშვიდობა

ობამას ნობელი- რუსების რეაქცია, ლოგიკური რეაქცია რუსებისთვის.

ანიკერიდი

ცივილიზაცია მას შემდეგ დაიძრა, რაც კაცობრიობამ ინტელექტუალური სიმდიდრის შენახვა, გამრავლება და დაცვა შეძლო.
ბნელი შუასაუკუნეების წინ ადამიანებმა ბერძნულ-რომაული ანტიკური ეპოქა გამოიარა.
ეს პერიოდი გაცილებით მაღალი განვითარების იყო ჰომო საპიენსის ტალღოვან ისტორიაში, ვიდრე მას შემდეგ მოყოლილი ფეოდალიზმი თავისი ტახტისათვის ბრძოლებითა და მემკვიდრეთა მიერ ძმების თვალების დათხრით.
შუა საუკუნეებში ანტიკური ისტორია აღარც ახსოვდათ, არ იცოდნენ , რომ ადამიანი და სოციუმი ისეთი განვითარებილი შეიძლება ყოფილიყო, როგორიც მათმა წინაპრებმა უკვე გამოიარეს ბერძნული დემოკრატიის სახით.

ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მე-4 საუკუნეში, როცა თავისი "იდეალური სახელმწიფო წყობის" გასავრცელებლად სიცილიაში (სირაკუზში) საპატიო სტუმრად მყოფი პლატონი იქაურმა ტირანმა დიონისემ დაატყვევა და მონად გაყიდვა დაავალა თავის ჯარისკაცებს, ის ბერძენმა ვაჭარმა ანიკერიდმა გამოისყიდა, პლატონის მეგობრების მიერ პლატონის გამოსახსნელად შეგროვილი ფული პლატონს გადასცა და უთხრა, თავისუფალი ხარ, ეს ფული კი შენია, მოიხმარე როგორც მოგესურვოსო, პლატონმა მიწა იყიდა გმირი აკადემის საუფლოში და კაცობრიობის ისტორიაში პირველი აკადემია დააარსა.

ეს უანგარო ხარჯი ინტელექტის გამოსახსნელად და დასაფინანსებლად ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მე-4 საუკუნეში იქნა გაღებული.
რამდენიმე იდეალისტი ადამიანის სამოქალაქო გმირობამ კაცობრიობას აკადემია დაუტოვა.
აკადემია როგორც სიტყვა და როგორც ინსტიტუტი.
მადლობა ეკუთვნით და ხსოვნა.

მაშ ასე
1.-ანიკერიდი, ვაჭარი, რომელმაც თავისი ფულთ სირაკუზელი ჯარისკაცებისგან პლატონი გამოისყიდა და თავისუფლება აჩუქა.
2.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელთაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული შეკრიბა.
3.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
4.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
5.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
6.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
7.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
8.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
9.პლატონის უსახელო მეგობარი, მომელმაც პლატონის დატყვევების ამბის გაგების შემდეგ მის გამოსახსნელად ფული გაიღო.
3.პლატონი, რომელმაც მოულოდნელად ნაჩუქარი თავისუფლება და ფული იმაში გამოიყენა, რომ უფასო სასწავლებელი - აკადემია დააარსა.


დღევანდელი პოსტის გმირად კი ანიკერიდს, ანუ ანიკერის ძეს ვაცხადებ.

Stephen William Hawking

Stephen William Hawking
დისქავერი მეოთხე ნომრად მყავს ტელევიზორში და შესაბამისად ხშირად ვუყურებ. ეს კაცი რამდენიმე გადაცემაში გამოჩნდა.
დისქავერის თითოეული გადაცემა როგორც წესი მთელი მსოფლიოს მეგაექსპერტების კომენტარების თანხლებით მიმდინარეობს, ეს კაციც ერთერთი იყო, შავ ხვრელებზე, მეხუთე გამზომილებაზე, ჩვენი ცივილიზაციის სხვა პლანეტებზე გადატანის შესახებ მსჯელობდა.

ყურადღება იმით მიიქცია რომ... ინვალიდის სავარძელზე იჯდა, თუ იჯდა ქვია, ფაქტიურად ამ ადამიანისგან მხოლოდ თავია დარჩენილი, თავი, რომელიც ვერ ლაპარაკობს. (amyotrophic lateral sclerosis, also called Lou Gehrig's disease). ტრაქეოსტომიული მილიდან სუნთქავს, უფრო სწორედ აპარატი ასუნთქებს, მისი ხმა არ ჟღერს.

რაღაც ჯადოსნური რეზონატორ სიმულატორ- სინქრონიზატორის მეშვეობით მისი მცდელობა თქვას სიტყვა, მართლაც გამოითქმის სიტყვად, ოღონდ აპარატის მიერ. ეს ხმა კინორობოტის ხმას ჰგავს, მაგრამ რეალურ ცოცხალ უდიდეს (ცოცხალთაგან უდიდესს, როგორც www.answers.com-ში წერია) ფიზიკოსს ეკუთვნის.
ეს კაცი სტეფან ვილიამ ჰოკინგია. ის დღეს 68 წლის გახდა.
21 წლის ასაკში დაავადდა 3 წელი უნდა ეცოცხლა წესით, მაგრამ აჯობა ბედისწერასაც და მედიცინასაც.

ის არათუ კიდურებს, მიმიკურ კუნთებსაც კი ვერ იყენებს. მაგრამ მას უსმენენ. ნახეთ თქვენც და შემდეგი ვიდეოებიც მიაყოლეთ, თუ ხასიათზე იქენით, რა თქმა უნდა.


ვინც ეს პოსტი ბოლომდე ჩაიკითხეთ, ესეც დაგაინტერესებთ


P.S.ახლა ვამეტებ, დღეს აღმოვაჩინე.
დისქავერის ახალი ტიხარი-სიმღერა აქვს, დაახლოებით ერთი თვეა ტრიალებს. დღეს აღმოვაჩინე რომ ეს კლიპი სტეფან ჰოკინგით მთავრდება.

იუთუბში ვნახე (კიდევ ერთი მადლობა იუთუბს),ინგლისურად გაცილებით კარგი მოსასმენია, სანახავიც კი, თანაც მონაწილეები (სხვადასხვა სერიალების გმირები) ახმოვანებენ.
ბოლო ბუმ დიადოს ეს კაცი ამბობს რობოტი პროგრამის მეშვეობით.

ვოლფრამი, სტეფან ვოლფრამი

ინტერნეტ სამყარო ელოდება ახალი საძიებო სისტემის - ვოლფრამ ალფას დაძვრას.
ამბობენ რომ გუგლზე მაგარი იქნება და მსოფლიოს მოიცავს.


ეს ჯერ კიდევ 2002 წელს იყო, როცა ფრთიანი ფრაზა დაფრინავდა - ინტერნეტში ყველაფერია, ყველა შეკითხვაზე პასუხს ნახავ.

დრო გავიდა და აღმოვაჩინეთ, რომ ინტერნეტში მართლაც ძალიან ბევრი და საჭირო ინფორმაციაა, მაგრამ ... ყველაფერს ვერ იპოვი, ყოველ შემთხვევაში ნებისყოფისა და დროის გარეშე ვერ იპოვი, ან სულაც ვერც ნებისყოფა და დრო გიშველის - ვერ იპოვი.

დღეს თვალი მოვკარი ამ საიტის ანონსს და მონახულება ერთი მიზნით გადავწყვიტე - სახელი მომეწონა ვოლფრამი.

ვოლფრამი ჯადოსნური საჩუქარია ყველა ჩვენგანისთვის, უმნიშვნელოვანესი მეტელია. მომავალ საუკუნეებში თუკი ვოლფრამის ნათებას მთლიანად ჩაანაცვლებს ნეონი და არგონი, ვოლფრამის დიდებას ამით ბევრი არაფერი დააკლდება - ვოლფრამმა აჩუქა კაცობრიობას უსწრაფესი ტექნიკური აღზევების ერთი საუკუნე. ეს უკვე მოხდა.

დამაინტერესა იმ ადამიანების პროდუქტის ნახვა, რომელთაც თავის ქმნილებას ვოლფრამი უწოდეს.

აღმოჩნდა, რომ მთლად ასე რომანტიულად არ ყოფილა საქმე - პროგრამის შემქმნელი გვარადაა ვოლფრამი - სტეფან ვოლფრამი.

პირველი იმედგაცრუების შემდეგ მაინც გადავწყვიტე საიტის ტრილერის ნახვა ... თქვენც დახარჯეთ 13 წუთი ამ როლიკის სანახავად, უნდა ნახოთ ის თუ როგორია ინტერნეტი, რომელშიც "ყველა კითხვაზე პასუხია და ამ პასუხებს სწრაფად ღებულობ".


ეს ფაქტიურად უხელფეხო რობოტია.

სტეფან ვოლფრამმა ჩემს თვალში ვოლფრამების გვარი არ დააკნინა, შეინარჩუნა და იქნებ გააორმაგა კიდეც, გავიგებთ ამას ერთ 10 წელიწადში.

მანამდე კი ვოლფრამთან დაკავშირებულ ჩემს ოჯახურ ისტორიას მოგიყვებით.

2003 თუ 2004 წელს, როცა მამაჩემი ძველ ნადირექტორალ ენერგიას ვერ მოერია და უმუშევრობას ერთერთ კაფელ-მარმარილოს მაღაზიაში გაექცა "მენეჯერად", ჩვენს ტელევიზორებში ხშირად ტრიალებდა ორი სიუჟეტი
1. შემეცნებით-სგასართობი ვიქტორინა "ტაქსი", რომლის მონაწილე მგზავრებს, თუკი მძღოლი ზვიოს შეკითხვაზე პასუხი არ ჰქონდა, შეეძლო მოეთხოვა მანქანის გაჩერება და ახლომახლო გამვლელებისა თუ მაღაზიების გამყიდველებისათვის ეთხოვა კითხვაზე პასუხის გაცემა.
2. ამავე პერიოდში ახალცოცხიანი რევოლუციური მთავრობის ფინანსური სადამსჯელო სამსახურები პანტაპუნტით აპატიმრებდნენ დიდ და წვრილ მეწარმეებს ჟურნალისტისა და პროჟექტორიანი ვიდეოკამერების თანხლებით.
კურიერი ასეთი რეპორტაჟებით იწყებოდა და დასრულებამდე კიდევ ერთი ასეთი რეპორტაჟი ცხელცხელი შემოჰქონდათ.

ხოდა, შეუვარდნენ მანამდე მოწყენილ მამაჩემს კაფელ-მარმარილოს ცარიელ სალონში 5 შავებში ჩაცმული ამბალი თავზემოთ მფრინავი ვიდეოკამერის პროჟექტორით და ... იმის მაგივრად, რომ პირველ ახმახს ეთქვა " თქვენ დაპატიმრებული ხართ მოსახლეობისათვის ჭკუის სწავლების მიზნით", შეშინებულებმა ჰკითხა "რა მეტალი ანათებს ნათურაში?"
"რაა?"
""ტაქსში" ვარ ძიაკაცო, თუ გამოვიცანი მტვერსასრუტს ვიგებ"
"აააააა"
ამოისუნთქა მამაჩემმა და
უპასუხა -
"ვოლფრამი, რა თქმა უნდა ვოლფრამი, მაგრამ ედისონმა რომ გამოიგონა ის ნათურა ნახშირბადით ანათებდა"

???

"ვოლფრამი! უთხარი ვოლფრამი"

იმედია ის მტვერსასრუტი ჯერ კიდევ ზუზუნებს საჭიროებისას იმ მოგებული ახალგაზრდის ოჯახში.
თქვენ კი სხვა ტექნიკა გეკადრებათ - http://www.wolframalpha.com

აგარ-აგარი და თერმოსტატი

დედამიწაზე ადამიანები გეომეტრიული პროგრესიით მრავლდებიან.
ისინი მალე შეუიარაღებელი თვალით იქნებიან დანახვადები კოსმოსიდან.


დედამიწა ალბათ, როგორც პეტრის ფინჯანში ჩნდება უხილავი ბაქტერიების კოლონები თვალით ხილული, ასევე შეიცვლება ადამიანის სიმრავლისა და აქტივობების შედეგად.


იმისათვის რომ დაადგინო თუ რომელი ბაქტერია შეჰყრია ავადმყოფს, ჩირქიან გლანდშენახები ჩხირით უნდა გაკაწრო პეტრის ფინჯანში მოთავსებული ჟელე - აგარ-აგარი და შემდეგ ეს ფინჯანი თერმოსტატში უნდა შედგა ერთი დღით მინიმუმ.

ანუ ცოტა,თვალით უნახავ ბაქტერიებს უნდა მისცე საკვები (აგარ-აგარი) და სითბო (თერმოსტატში მუდმივად 38 გრადუსია) და შედეგიც არ დააყოვნებს. ბაქტერიები გეომეტრიული პროგრესიით გამრავლდებიან და იმდენს იბარტყებენ, რომ თვალით საჩინონი, საცნობნი გახდებიან.



დღეს კაცობრიობა თერმოსტატში ვზივართ, და აგარ-აგარს უფასოდ გეახლებით, ამიტომაც ვმრავლდებით ასე გამალებით.


მაინც რა არის ადამიანთა მოდგმისათვის ის აგარ-აგარი, რიომლის ნიადაგზეც ადამიანთა კულტურა ასე ენერგიულად ვიზრდებით?



ჩემი პასუხია - ძროხა,ღორი,ქათამი,ხორბალი და შაქრის ჭარხალი.

დღეს ჩვენ მათ მოსაპოვებლად აღარგვიწევს სათითაოდ "შვილივით გამოზრდა" და "შრომის ოფლის მიწას წვიმება".
მუქთად გვაქვს.

bavshvi.ge

დედამიწაზე მოსახლეობა გეომეტრიული პროგრესიით მატულობს.
ღმერთმა ამრავლოთ, მე რას მიშლიან. მეც არ ვუშლი მათ არსებობას. ზოგზოგიერთს ვშველი კიდევაც უფრო ცოტას კი ბუნებრივი, ფიზიოლოგიური გზით დასაკარგი სიცოცხლის შენარჩუნებაშიც ვეხმარები. პროფესია მაქვს ასეთი- რეანიმატოლოგი.

სხვათა შორის ეროვნების, სქესის, ასაკისა და მრწამსის მიუხედავად.
დღესაც დარწმუნებული ვარ, რომ მომიწიოს პუტინის,არძინბას,კოკოითის თუ ბეღაფშის გადარჩენაში მონაწილეობა, ყველაფერს გავაკეთებ რაც შემეძლება. იმიტომ რომ ჯერ ადამიანი ვარ და მერე ექიმი.

თუ მკითხავთ, იქნებ ადამიანობასა და ექიმობას შორის ქართველობას აქვს ადგილიო, დაგეთანხმებით. მაგრამ ამ შემთხვევაშიც მე ქართველი ექიმი ვალდებული ვარ, ვიყო ჯერ ადამიანი და მერე ჯარისკაცი.
ეს პაციფიზმი არ არის. ვყოფილვარ ჯარისკაცი, და მიოცნებია გამარჯვებაზე, ანუ მტრის დამარცხებაზე. მაგრამ ახლა, სანამ ექიმი ვარ, მოხარული ვიქნები თუკი თუნდაც მტერს სიკვდილს ავაცილებ.
08.08.08 მორიგე ვიყავი ღუდუშაურში. პირველი დაჭრილი, რომელიც საავადმყოფოში შემოგვივიდა ოსი იყო - ქოქოშვილი, კოკოითის მოგვარე. გულმკერდში იყო დაჭრილი, პლევრა გორის საავადმყოფოში ჰქონდა დრენირებული და მართვით ანუ აპარატულ სუნთქვაზე იყო. აპარატულ სუნთქვაზე ავადმყოფს უნდა ეძინოს, თუკი ექიმი შეატყობს რომ პაციენტი იღვიძებს და შეიძლება აპარატს შეებრძოლოს აგზნებული, უნდა შეუყვანოს დამაძინებელი წამალი.
საავადმყოფოში შემოსვლისას ქოქოევი მძინარეს გავდა, მაგრამ მერე აღმოვაჩინეთ, რომ ეღვიძა, მაგრამ მონდომებული ცდილობდა თავი მომაკვდავად მოეჩვენებინა.
იცოდა ალბათ, რა პასუხისმგებლობა აიკიდეს კიდევ ერთხელ მისმა ნათესავებმა, როცა ქართველებს კიდევ ერთი ომი დაატეხეს.
გადარჩა კარგად არის სადაც არის, იმედია.
მანამდე 2002 წელს ცხინვალში ჩემი პროექტით 1000ც. "დედის კალენდარი - სახელმძღვანელო მშობელთათვის" ჩავიტანე და ოს ქალებს სამშობიეროებში დავურიგე. ძალიან გამეხარდება თუკი დღესაც ოსურ ოჯახში ჩემი სახელმძღვანელოთი ზრდიან ბავშვებს.

bavshvi.ge
აქ არის ქართული ოსური და რუსული ვერსიები. აფხაზურიც მაქვს, მაგრამ ვერ ჩამისვეს პროგრამისტებმა რატომღაც.




არადა სულ სხვა პოსტის დაწერასდ ვაპირებდი,,