
ხალხი იყოფა ბრბოდ, საკუთრივ ხალხად, საზოგადოებად და ელიტად .
ხალხი ამავე დროს იყოფა ოპოზიციურ და პროსახელისუფლებო ხალხად.
ანუ ხალხი იყოფა:
ერთ მხრივ:
ოპოზიციური ხალხი
ოპოზიციური ბრბო
ოპოზიციური საზოგადოება
ოპოზიციური ელიტა
მეორე მხრივ
პროსახელისუფლებო ხალხი
პროსახელისუფლებო ბრბო
პროსახელისუფლებო საზოგადოება
პროსახელისუფლებო ელიტა
ანუ მარტივად რომ გავყოთ, ოპოზიციაში არიან კარგი და არცთუ კარგი ადამიანები. ამჯერად მე ოპოზიციონერ არცთუ კარგ ადამიანებზე ვისაუბრებ.
ოპოზიციონერ კარგ ადამიანებს სხვა წერილს დავუთმობ.
2011 წლის მაისში გავეცანით ოპოზიციურ ბრბოს.
არ ვიცი, გაიზიარებთ თუ არა ჩემს ოპტიმიზმს, მე(მეც) ვთვლი რომ მაისის შემდეგ ბრბოზე გათვლილი პოლიტიკის დრო დასრულდა. მაგრამ ბრბო არსად წასულა, ის ჩვენშია მინიმუმ 1 საათით დღეში.
ამიტომ გადავწყვიტე მისი უდიდებულესობა ბრბო დავინახო. დაიმსახურეს.
2007 ნოემბრის კრუნჩხვებიდან, 2008 იანვრის არჩევნებიდან და თბილისის წაგებიდან ახალდაძვრენილმა ხელისუფლებამ რამდენჯერმე უწოდა ხალხს მისი უდიდესებულობა.
"ჩვენ გავიგეთ მისი უდიდებულესობა ხალხის სათქმელი და ამიერიდან მის მოთხოვნას დავემორჩილებით"-ო.
და მართლაც, შეწყვიტეს გარაჟების და მიშენებების ნგრევა,
სუსიც აღარ დაუძრავთ, აუკრძალეს პოლიციას მძღოლთა დაჯარიმება,
მიაშავეს არტისტებს "კუთვნილი" ბინები,
მიაკუთვნეს აკადემიკოსებს მაღალი ხელფასი,
დაიყარეს ნაცარი საპატრიარქოს წინაშე,
დააზღვიეს მილიონამდე ადამიანი.
მისი უდიდებულესობა ხალხი მოლბა და შემდეგ არჩევნებზე ხელისუფლებისადმი მეტი ლმობიერება გამოიჩინა.
მაგრამ საქართველოში ისევე როგორც ყველა ქვეყანაში, ყველა მეტ ნაკლებად დიდ სოციუმში ხომ ბრბოცაა.
ანუ რან ჟირებაში:
ერის სინდისი,
ინტელიგენცია საზოგადოება
ფეისები
მასმედია
ხალხი და
ბრბო,
სწორედ ეს უკანასკნელი - ბრბოა ყველაზე აგრესიული, ზოგ ქვეყანაში კი უმრავლესობას წარმოადგენს.
TV- თი ჩანს რომ ყველაზე აგრესიული პროტესტანტები პოლიტიკოსები არიან, არადა ის პოლიტიკოსებიც ბრბოს ზრახვებს ითვალისწინებენ და ბრბოს უგორებენ კამათელს, ბრბოს აგრესია იმდენად ენერგიული და ტირაჟირებულია, რომ მის მოთხოვნებსა და დასკვნებს მასმედიაც ხალხის ღაღადად მიიჩნევს.
ერთერთი ასეთი თეზაა ძმები გაჩეჩილაძეების ლაჩრობა, რომელიც მათ გამოიჩინეს მაშინ , როდესაც სტადიონზე შეკრებილი ხალხით სამთავრობო შენობები არ დაიკავეს.
ბრბო უფრო რადიკალურია ვიდრე პოლიტიკოსები და საქმე სულაც არ არის იმაში, დაიჭერს თუ არა პლასმასის მილჩამოცმულ არმატურას ერთერთი ბრბოელი თუ არა.
აგრესიის ხარისხი შეიძლება ბრბოს 90%_ მა არანარი პოლიტიკური ნაბიჯით გამოხატოს, არამედ მუდმივად წამლოს თავისი გარემო და გარშემომყოფი პუბლიკა ამ მთავრობის გინებით და საკუთარი უსამართლოდ დაჩაგრულობის წუწუნით.
ერთი ესეთი ბრბოელი საკმარისია რათა მინიმუმ 10 ადამიანს ხელები ჩამოაშვებინოს და ყურები ჩამოაყრევინოს.
დღეს 2011-ის მაისისა და შერონ სტოუნის ვიზიტის შემდეგ ხელისუფლება თითქოს კვლავ სტაბილური, ორ ფეხზე მდგარი გვეჩვენება,
მაგრამ ბრბო არსად წასულა, ის მხოლოდ ახალ დასტვენას ელოდება,
აგერ სიმპტომები იმისა, რომ ბრბო აქვეა:
"კვირის პალიტრის" ერთ გამოკითხვაში ყველაზე კარგ რადიოსადგურად 68% ასახელებს რადიო " არ დაიდარდოს" კვირის პალიტრის შემდეგ გამოკითხვაში ყველაზე პროფესიონალი ჟურნალისტი, დიდი უპირატესობით ლიდერობს ნანა ლეჟავა.
ხელისუფლება მოეფერა ხალხს, როდის მოეფერება ბრბოს?
ბრბო დიდი ძალაა, ქვეყნის სტაბილურობისათვის მნიშვნელოვანია, რომ ბრბო კმაყოფილი იყოს.
მოდით მოვეფეროთ ბრბოს ისევე როგორც მოვეფერეთ ხალხს (გარაჟები, ლოჯები,"რაც შენია შენია", რბილი პატრული, დაზღვევა სოციალურად დაუცველებს, ბინები არტისტებს, მაღალი ხელფასები აკადემიკოსებს..).
მოვეფეროთ,მაგრამ ჯერ შევიტყოთ რა სურს მის უდიდესებულობა ბრბოს.
კერძოდ და კონკრეტულად, რა სურდათ 2011 მაისის აქციებზე გამოსულ ადამიანებს, რა უნდოდათ მის ყველაზე ენერგიულ და თავდადებულ არსებებს, რატომ შეუშვირეს თავები დუბინკებს მაშინ, როდესაც შეეძლოთ გაცლოდნენ.
გამოვრიცხოთ, რომ ოცი ლარი ან რუსეთის შემოსვლა.
მოდი შევეცადოთ:
-საქართველო ქართველებს!
-არაქართველები მოჯდნენ თავის ადგილზე!
-საქართველო მართლმადიდებლებს!
-არამართლმადიდებლები ხმას ნუ იღებენ!
-სააართველო გამარჯვებული ტრადიციების განუხრელი დამცველი უნდა იყოს, ძირს ყველანაირი მორალური გადაცდენა!
-სახელმწიფოს მთავარი საზრუნავი ჩემი ოჯახი უნდა იყოს!
-ფანფარონული ძვირიანი ღონისძიებები და ფასად შადრევნებზე ფულის ყრა ჩემი ოჯახისთვის წართმეული ფულია,
-ნუ ააშენებენ სკვერებს, ნუ დადგავენ შადრევნებს, ნუ მოიწვევენ ოპერა- შმოპერის მომღერლებს, ეგ ფული მე მომცენ.
-ნუ დახარჯავენ ფულს ჯარისთვის, აღლუმსაც ნუ ჩაატერებენ, რუსებს ომს მაინც ვერ მოვუგებთ.
-ნუ დაფრინავს პრეზიდენტი, ნუ ხარჯავს საწვავს, იმგზავროს ტრანსპორტით, რა, ჩემზე მაგარი ხომ არ გონია თავი.
-გაატაროს ისეთი პოლიტიკა, რომ რუსებმა გვაქონ, ჩემთვის დედამიწის 90% რუსეთია და ძალიან ვწუხვარ მთელი მსოფლიო რომ ცუდად მიმიჩნევს.
განა ძნელია ბრბოს მოთხოვნების გათვალისწინება?
საჭიროა მხოლოდ რამდენიმე ახალი ლოზუნგი:
"რუსეთო, რაც შენია, შენია"
" ქართველო, ერთ კანონდარღვევას რომელშიც გამოგიჭერ, გპატიობ"
" მართლმადიდებელუ ქართველები ამ ქვეყანაში მთავარი ადამიანები ვართ,
ჯერ ჩვენ, მერე სხვას"
"ხალხი, როგორც კლიენტი ყოველთვის მართალია"
" პრეზიდენტს უყვარხართ უმრავლესობა და მოგაცილებთ უმცირესობას"
"ჩვენ ყველას გვიყვარს საბჭოთა წარსული"
რა, ძნელია?
Wednesday, June 22, 2011
მისი უდიდებულესობა ბრბო
Posted by
cartwheel
at
6:49 PM
2
comments
Labels: ოპოზიცია, საზოგადოება
Monday, June 20, 2011
პროფესია სპეცრაზმელი
ისევე როგორც მობილური , თანამგზავრი, ნათურა , ფოტოაპარატი და მეტრო ჩვენ არ გამოგვიგონია მაგრამ ვსარგეობთ, ასევე არ გამოგვიგონია პროფესიები, მაგრამ ვსარგებლობთ.
ბუნდოვნად ვიცით, თუ ვის რა მოვალეობა აქვს და პროფესიის არჩევაში ყველაზე ხშირად შეჩვეულ ჭირს ვამჯობინებთ - მშობლების ან ახლო ნათესავთა პროფესიას ვირჩევთ
მარკშეიდერის ფუნქცია შეიძლება ჩემსავით ბევშვმა პირველად "ცისფერი მთებიდან" შეიტყო, მაგრამ არ გვეპატიება ბევრი საჭირო პროფესიის ფუნქციის არცოდნა.
ძალიან ზერელე წარმოდგენა გვაქვს ძალიან ბევრი პროფესიის შესახებ.
ვიცით ბაღისა, სკოლის მასწავლებელისა და დირექტორის ფუნქციები, დანარჩენზე რა მოგახსენოთ. ვიცით დედისა და მამის პროფესიული მოვალეობები, მაგრამ ეს საკმარისი არ არის.
ყველა პფოფესიას თავისი სირთულე აქვს.
სამედიცინო ინსტიტუტის სტუდენტებს გული მისდით ქირურგის, გინეკოლოგის, რეანიმატოლოგის, ტრავმატოლოგის საქმიანობის ნახვისას.
მაგრამ შინაარსში გარკვევის შემდეგ თვითონვე ირჩევენ ამ პროფესიებს.
ყველა სტუდენტისთვის საშინელი დასანახია კანის გაკვეთა, მოტეხილი კიდურის რეპოზიცია, ინტუბაცია და ლავიწქვეშა ვენის კათეტერიზება.
ყველა ექიმი ამაყია, თუკი ეს მანიპულაციები კარგად გააკეთა.
როგორ შეიძლება იამაყო იმით, რაც საშინელი დასანახია?
ალბათ მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გეცოდინება ამ პროცედურების მნიშვნელობა და შესაძლო გართულებები ცუდად გაკეთების შემთხვევაში.
თუკი სამედიცინო ინსტიტუტის სტუდენტებს მისდით გული ექიმის საქმიანობის დანახვისას, რა გასაკვირია, რომ გაუთვითცნობიერებულ ნეიტრალურ მოქალაქეს მძაფრი ნეგატივიზმი გამოუვლინდეს ამ სამედიცინო მანიპულაციების, ჯარისკაცის მიერ მტრის მოკვლის, პოლიციელის მიერ დამნაშავის დაჭერის, სპეცნაზელის მიერ აჯანყებულთა დარბევის და დამორჩილების ხილვისას.
მაგრამ სტუდენტი ღებულობს პასუხისმგებლობას და ივიწყებს გარეგნულ ფორმას, ის მზად ხდება კანის გაკვეთისთვის, ძვლების გადალაგებისათვის, სახმო იოგებს შორის მილის ჩაცურებისათვის, ლავიწიდან ტრაქეამდე ხმალივით ნემსის შერჭობისთვის და ხდება ექიმი.
ღმერთმა ნუ ქნას, რომ ყვდლა სტუდენტი პირველი ვიზუალური შთაბეჭდილების ქვეშ დარჩეს. ვინღა გადაარჩენს მერე ავადმყოფებს?
ხალხი (ადამიანთა ერთობლიობა) რომელიც ჯარისკაცის საქმეს - მკვლელობას და სპეცნაზელის საქმეს - დაჩაგვრას, ცემას ვერ შეხედავს ჯარისკაცისა და სპეცნაზელის პასუხისმგებლობით, ვერ შექმნის ერს.
მე მგონი, რომ მწარე გაკვეთილებით ჩვენ მაინც მივდივართ უკეთესი საზოგადოებისა და უკეთესი ერისაკენ.
საშინელი სანახაობა- შეიარაღებული უმრავლესობის მიერ მსუბუქად შეიარაღებული უმცირესობის დაჩაგვრა, ცემა, ხელებშებორკვა და ნაწვიმარ ქვაფენილზე დაგდება, არ იქნა ხალხის მიერ განხილული, როგორც საშინელი უსამართლობა და ძალმომრეობა.
მოსახლეობამ სპეცნაზელთა (მთავრობის) პასუხისმგებლობის გაზიარების შედეგად, შეძლო სპეცნაზელთა საქმისათვის შეეხედათ როგორც აუცილებელ სასარგებლო საქმეს, რომლის გაუკეთებლობა ქვეყანას მოკლავს, ისევე როგორც ოპერაციის გაუკეთებლობა პაციენტს.
საზოგადოების განვითარებაში შემდეგი ნაბიჯი იქნება პროკურორის პასუხისმგებლობის გაზიარება
ვნახოთ, თუ მოვესწარით.
აი კიდევ პროფესიები, რომელთა საქმიანობის შეფასებასაც მათი პასუხისმგებლობის ნაწილის აღებით შევძლებთ ჩვენი საზოგადოების განვითარების პარალელურად:
ექიმი, პოლიციელი, მასწავლებელი, პოლოტიკოსი და .. პრეზიდენტი.
Posted by
cartwheel
at
7:42 PM
0
comments
Labels: პროკურორი, საზოგადოება
Sunday, June 19, 2011
წინ აისბერგია!!!

ანძაზე მყოფმა მორიგე მეზღვაურმა ღამის ბინდბუნდში გემის კურსისი წინ გაარჩია აისბერგის საშიში სილუეტი.
ელდა!
უსწრაფესი რეაქცია - მისი ხმა კატეგორიული უნდა იყოს, წამის დაყოვნება დაუშვებელია, შტურვალი ამავე წამს უნდა ამოძრავდეს მაქსიმალურად დიდი ბრუნით მარცხნივ!
ეჭვი არავის უნდა შეეპაროს ინფორმაციის სერიოზულობაში, აღარ უნდა ჩაეკითხნონ, წამის მეასედიც მნიშვნელოვანია. აისბერგი წინაა, "ტიტანიკი" პირველივე რეისში კატასროფაში ხვდება.
"წინ აისბერგია!!
სრული სვლით მარცხნივ!!!
სრული სვლით უკან!!!"
ბრძანებები დაუყივნებლივ სრულდება.
ქალაქი სახელად ტიტანიკი რეაგირებს, მგზავრები უჩვეულო მანევრს გრძნობენ, ერთმანეთს მრავალმნიშვნელოვან მზერებს სტყორჩნიან " თქვენც შეამჩნიეთ? ეს ნორმალურია?"
და...
შეჯახება
ოღონდ მადლობა ღმერთს, მხოლოდ გვერდითი შემხები და არა პირდაპირი.
წარმატება.
და ..
გრძელი, ხანგრძლივი ხრაჭუნ-კრაჭუნი პირდაპირი შეჯახება აცილებულია, ტიტანიკი აისბერგს გვერდიდან შეეჯახა და ინერციით გაეხახუნა კიდევ 60 მეტრის სიგრძეზე.
და შვება..
აისბერგი უკან დარჩა, გემი ძველ მშვიდ ლივლივს აგრძელებს, გადავრჩით.
თუმცა, სანერვიულო ისედაც არაფერი იყო, ტიტანიკი ხომ ისეა აგებული, რომ მისი 3 სექტორის წყლით სრულად გავსების შემთხვევაშიც კი გემი ცურვას განაგრძობს და არ ჩაიძირება.
მაგრამ
აისბერგმა ნაკაწრი 3-ზე მეტ სექტორს დაუტოვა.
პირდაპირი შეჯახების შემთხვევაში მხოლოდ ერთი სექტორი დაზიანდებოდა, მაქსიმუმ ორი.
გემი გადარჩებოდა, 2000 ადამიანს შვილიშვილთათვის მოსაყოლი ექნებოდათ თავისი ლეგენდარული რეისის შთაბეჭდილებები. მაგრამ არა, მორიგე მეზღვაური ანძაზე ფხიზელი იყო, გემის გუნდი ტრენირებული, მექანიზმები დამჯერე და .. გემმა მოხვევა მოასწრო. დაზიანებები 3 სექტორზე მეტზე გავრცელდა წყლით სავსე 5-მა სექტორმა გემი ქალაქი სახელად "ტიტანიკი" ჩაძირა.
რა არის წარმატება?
Posted by
cartwheel
at
11:18 AM
0
comments
Labels: ვინიგრეტი, ძირს პათეტიკა
Thursday, June 16, 2011
რაც შენია, შენია!












ეს ქართული ფენომენია, ის ისეთი ძვირფასია, იმდენად საკრალურია, იმდანად ხელშეუხებელია, რომ შეგვიძლია მის დასაცავად ხელისუფლება ავაყირავოთ.
ვაშა შენებას!ვაშა შენებას!ვაშა შენებას!
Posted by
cartwheel
at
1:48 PM
0
comments
Wednesday, June 15, 2011
წინდახედული ერი

ჩვენ ვართ ბრძენი, ისტორიის ქარცეცხლებში გამობრძმედილი, ამაყი, არტისტული, განათლებული, კულტურული თანაც წინდახედული ერი, .
ზუსტად ასე, წინდახედული.
წინ გვაქვს დახედული, აი, წინ გახედვაზე ვერ ვქაჩავთ, მხოლოდ ძირს ვიხედებით, ძაღლის ქაქში არ გვინდა ფეხის ჩადგმა, არც დაბრეცილი ასფალტი წაგვაქცევს, წინ ხომ გვაქვს დახედილი.
ოდესმე იქნებ წინაც გავიხედოთ, ცოტა უფრო შორს, ცოტა უფრო წინ.
მაგალითად, 10 წლით.
წინ და(გა?)ხედული ერი
Posted by
cartwheel
at
1:14 PM
0
comments
Labels: ვინიგრეტი, ძირს პათეტიკა
Friday, June 3, 2011
ხელმოცარული?

უჯარმა დაინგრა, ჩვენ მისგან ხეირი არ მოგვყვა,
არტანუჯი დაინგრა და ახლა თურქებს აქვთ,
მამიკონიანთან ერთობლივი ომი სპარსების წინააღმდეგ წავაგეთ,
თბილისი, ვახტანგ გორგასლის კიდევ ერთი საეჭვო პროექტი, წარმატებული აღმოჩნდა. აშენდა.
ოღონდ აშენდა ვახტანგ გორგასლის სიკვდილის შემდეგ, დაჩიმ ააშენა.
ვახტანგ გორგასალი იმქვეყნად ხელმოცარული წავიდა, ხოსროიდების წინაპარ სპარსთაგან დაწყევლილი, თავისივე ქვეშევრდომის მიერ სასიკვდილოდ დაჭრილი.
იმ დროს ვიღაცეები ჭაპანს წევდნენ და ყელყელაობდნენ და არ იცოდნენ, რომ მათი შთამომავლები 4 საუკუნის შემდეგ ამ ქვეყნის სამეფო ტახტს ჩაიბარებდნენ. თანაც 9 საუკუნით და დედამიწაზე ერთერთი ხანგრძლივი და სახელოვანი დინასტიის ისტორიას დატოვებდნენ.
მანამდე კი ყველაზე ცნობილი ხოსროიდები გავიხსენოთ:
მირიანი - საქართველოს გამქრისტიანებელი
ვახტანგი - თბილისის დამაარსებელი და
არჩილი - წნინდანად შერაცხული. მან ქრისტიანობა არ დათმო და მუსულმანი არ გახდა არაბთა ბატონობის დროს, რისთვისაც სიკვდილით იქნა დასჯილი.
მათი სისხლი დღეს ჩვენ უცნობ და უსახელო თანამემამულეებში ტრიალებს, მაგრამ ალბათ არც იციან ვისი შთამომავალნი არიან.
Posted by
cartwheel
at
2:45 PM
2
comments
Labels: ადამიანები, ვინიგრეტი
Thursday, June 2, 2011
დაიწონა- აიწონა

ამ მთავრობამ დაგვინგრია- აგვიშენა
დაგვინგრია:
ანდროპოვის ყურები
რესტორნები რიყეზე
პოსეიდონი
სახლი ათონელზე
ბათუმის მედეა
ბათუმის კოლხეთი
ბათუმის დაუმთავრებელი ბიზნეს რკალი
იმ ადგილებზე ააშენა:
გამოდის რომ სადაც მეტი დაანგრია, იქ მეტი ააშენა.
ხშირად გვესმის ამ მთავრობამ დაგვინგრია განათლების დისტემა, ჯანდაცვა,
რას აგიშენებს ჯერ კიდევ ნათელი არაა, იქნებ სწორედ ზემოთმოყვანილი პრინციპით აგვიშენოს ერთიც და მეორეც.
რაღაც ეტაპზე ამ ხელისუფლების ხელში დაშლილი იყო პოლიცია და საბაჟო. პერსონალი დათხოვნილი იყო და ანარქიამდე ერთი ნაბიჯიღა იყო დარჩენილი.
დღეს პოლიცია და საბაჟო აშენებულია.
კიდევ ერთი, რაც ამ მთავრობის მიერ დანგრეულთა ნუსხაშია შეტანილი, ეს ქართული ტრადიციული მეობა, მენტალიტეტი და კაცობაა.
თუმცა ტყუილად. ამ კატეგორიებს ჯერჯერობით ხელისუფლებამ ძვრა ვერ უყო.
მაგრამ რქებით კი ჰყავს დათრეული. უფრო ზუსტად გეტყვით, რქებით კიარა, ღვედით ჰყავს მიბმული ავტომობილის წინა სავარძლებზე. და წვეთწვეთ, ღვედის საკეტის ყველა გაჩხაკუნებით მასობრივად და გულცივად კლავს ჩვენში იმ ნეტარხსენებულ ქართველს.
დაიწონა-აიწონა გრძელდება:
აიღო სტალინი
დადგა მედეა
გადაიტანა აღმაშენებელი
გამოიტანა ოკუპაციის მუზეუმი
გაყიდა ქართული სახლი არბატზე
დადგა რუსთაველი რომში
გაამაგრებს ტაოკლარჯეთის ძეგლებს
ააშენებინებს მეჩეთს სამხრეთ საქართველოში
ჩამოიყვანა იგლისურის ამერიკელი მასწავლებლები
ჩამოიყვანს ბურებს
ჩაასხა ბადაგონი ტრაპში
აღკვეთა ღვინის ფალსიფიკაცია
დააკნინა ინტელიგენტთა ზეპური წრე
მიაკუთვნა აკადემიკოსებს მაღალი ხელფასი
ხელგაშლილად აფინანსებს პოპს და პიარს
(იხდის მილიონებს)
ძუნწად უმატებს პენსიასა და შემწეობებს
(ზოგავს ასეულ მილიონებს)
ყველგან და ყველაფერში შეყო ცხვირი
დაიკიდა საკუთარი მომხრე და ნეიტრალური მოსახლეობა, როდესაც ისინი 2008 წლის მომიტინგეების მიერ არაერთხელ იქნენ შეურაცხყოფილი, ნაცემი ან შეზღუდულნი.
to be continued...
Posted by
cartwheel
at
3:22 PM
3
comments
Labels: ვინიგრეტი, საზოგადოება, ხალხი
